Happie
Duik 1499: 21 maart 2015

Al heel lang maak ik geen verslagjes meer van mijn duiken. In mijn logboek schrijf ik meestal nog wel wat op en tijdens vakanties neem ik soms wel een verslagje op in het reisverhaal maar daar blijft het dan ook bij. Wel jammer, want als ik de oude verslagen doorlees, brengt dat toch weer herinnering boven die anders voorgoed verloren zouden gaan. Vandaar een nieuwe poging, te beginnen met vandaag.

Het is niet druk op het duikcentrum, zal ongetwijfeld te maken hebben met het mailtje waarin gemeld werd dat de horeca verhuurd is en dat we behalve een kan koffie en een verwarmde kleedkamer niets te verwachten hebben van Outdoor Inn. Vier duikers zijn er en ik ga met Erik op pad. Erik heeft de autowrakken in het duikgebied nog nooit gezien dus besluiten we l’Autoroute de Soleil te nemen. Via het 6 meter platform, wat ik misbruik om de kuitkramp, die ik in beide benen heb, eruit te rekken gaan we langs het kasteel, de bomenrij, de eendenkooi richting de Barco Bolero. Intussen is duidelijk geworden dat mij accu van mijn computer leeg is. Diepte en tijd heb ik dus niet meer maar het belangrijkste: lucht wel. En tijd wordt vast gedicteerd door de temperatuur en diepte kan ik tot een decameter nauwkeurig schatten op basis van voorgaande duiken. Bij de Barco vinden we twee rivierdonderpadjes. Net als ik ze iets beter wil gaan bestuderen, zie ik een enorme paling achter het schip liggen. Zeker 1 meter 20 en dikker dan mijn pols! Hij\zij blijft heerlijk rustig liggen zodat we er prima naar kunnen kijken. Als we te bedreigend worden, schiet hij onder de boot maar is te lang om er helemaal onder te verdwijnen. Cool! We gaan door en werken de wrakjes af: eerst het lelijke eendje, waar nog verrassend veel van te zien is, dan de Renault 4, die onmogelijk te herkennen zou zijn en dan naar het Volkswagen bestelbusje.

De terugtocht gaat lang het snoekenparadijs en op het eind gaan we nog even de Boulevard Saint-Michel op om te kijken of er al weer snoeken te zien zijn. Halverwege krijg ik het echt te koud en geef dat aan aan Erik die gretig ja knikt en dus zijn we 45 minuten later weer terug bij de steiger. Een erg lekker relaxt duikje. Ik hoor nog wel dat zowel Erik als Esther en Cyriel een nestje gezien heeft van de rivierdonderpad. Totaal over het hoofd gezien, waarschijnlijk door de paling. Volgende week maar een nader inspecteren!


Happie
Duik 1499: 21 maart 2015