Duiken met dolfijnen
Eén miljoen vissen (of meer...)

IMG_1125Zeepaardjes zien is een tijdrovende bezigheid. Niet dat het bekijken zo lang duurt maar het vinden is een enorme klus. Waarschijnlijk zwem je er tientallen voorbij als je bijvoorbeeld in Bonaire aan het duiken bent maar ze verdwijnen zo perfect in de omgeving dat ze vrijwel onzichtbaar worden. Even een zijstap: Bonaire heeft een nachtduikstek die iedereen eens in zijn leven gedaan zou moeten hebben: de Townpier. Veel mensen komen er niet aan toe omdat het een begeleide duik is die geld kost. Toch is het een prachtige stek en zeker de moeite waard: de palen van de pier zijn prachtig begroeit en krioelen met bijzonder leven. De bodem van de haven daarentegen is minder interessant: zand met veel oude banden, kapotte flessen, kabels enzovoort. Als wij met nog 8 andere duikers dus op weg gaan zwemt iedereen in hoog tempo door om bij de pier te komen. Omdat we graag de rust hebben en bij voorkeur achteraan zwemmen, scharrelen we wat over de zandvlakte. Er is naast de rommel nog best wel wat moois te zien zoals anemonen en murenes die uit banden te voorschijn komen. Bij een vrijwel dood stukje koraal ziet Tanja iets bewegen en een nadere inspectie volgt: twee zeepaardjes!

Video Thumbnail
Zeepaardje 03

Een rode en een oranje zeepaardje zitten met hun staarten om het dode koraal. De beesten bewegen nauwelijks, ze wiegen wat mee in de golfjes die we veroorzaken. We maken foto’s en een filmpje maar dat trekt helaas de aandacht en een deel van de groep komt terug gezwommen en dus zit in no-time 6 man om een dood koraal takje van 20 centimeter. Schuldig over het hoge VVV gehalte dat we over de beesten afgeroepen hebben zwemmen we naar de pier. Later bedenk ik me dat het misschien wel een nog hoger VVV gehalte heeft dan eerst gedacht. Wat moeten die beesten in Godsnaam in de haven? Misschien zijn ze er wel uit zichzelf gekomen maar ik acht de kans zeker aanwezig dat een duikschool zeepaardjes “ontvoert heeft” en daar gedeponeerd heeft. Of het echt zo is?

Vaak tijdens een duik denk ik: hier zitten ze vast ergens en speur ik minutieus het rif af maar het vinden blijft een crime. Tijdens de 2005 Bonaire vakantie ging ik samen met Remco net te water toen twee Duitsers boven kwamen en ons vertelde dat er een zeepaardje bij het betonblok van de boei zat en inderdaad: een mooi geel zeepaardje.

Intussen heb ik wel wat meer gedoken in Azië en daar is de kans op zeepaardjes aanmerkelijk groter. Met name de pygmee zeepaardjes blijven geweldig om te zien, alhoewel ik eerlijk moet zijn: dat zien wordt wel steeds lastiger. Na de Bali vakantie heb ik dus maar een bril met leesgedeelte aangeschaft…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Duiken met dolfijnen
Eén miljoen vissen (of meer...)