Reisverslag Australië 6 november-8 december 2002

Home/Oude reisverslagen overzicht/Reisverslag Australië 6 november-8 december 2002
Reisverslag Egypte 8-15 februari 2002
Reisverslag Egypte 25 april-2 mei 2003

Kamperen in Australië met aansluitend een liveaboard op de Far Northern Reefs van het Great Barrier Reef

9december 2002

Fotoalbum Australië onder water 2002

By |09 december 2002|Categorieën: 2002 Australië, 2002 Australië onder water|0 Reacties

Fotoalbum van Australië onder water Tip: Naar mijn bescheiden mening kun je de foto's en videootjes het beste bekijken door bij de eerste foto op het vergrootglas te klikken. Je krijgt dan een mooi beeldvullende overzicht. Je kunt vervolgens door de foto's heen bladeren met de muis, de pijltjestoetsen of door op de play knop te drukken en achterover te leunen...

9december 2002

Fotoalbum Australië boven water 2002

By |09 december 2002|Categorieën: 2002 Australië, 2002 Australië boven water|0 Reacties

Fotoalbum van Australië boven water Tip: Naar mijn bescheiden mening kun je de foto's en videootjes het beste bekijken door bij de eerste foto op het vergrootglas te klikken. Je krijgt dan een mooi beeldvullende overzicht. Je kunt vervolgens door de foto's heen bladeren met de muis, de pijltjestoetsen of door op de play knop te drukken en achterover te leunen...

8december 2002

In de kou

By |08 december 2002|Categorieën: 2002 Australië|0 Reacties

Zondag 8 december 2002 De vlucht is lang, saai en vervelend. Terug is altijd minder leuk als heen, dat is heel gek... Rond 6 uur landen we, een half uur te vroeg. Als we naar de bagageband lopen, wordt er op de ruit geklopt en staat er een klant van Rib te zwaaien, ik denk eerst dat is wel heel aardig maar hij kwam dan ook niet voor mij maar voor zijn vrouw. Even zo goed een pijnlijke herinnering aan wat gaat komen: werk! De bagage laat lang op zich wachten maar uiteindelijk vinden we alles terug. Buiten staat Gert te wachten. Het vriest 5°, een soort cynisch warm welkom zullen we maar zeggen. De terugreis door ontwakend Nederland is een harde confrontatie met de werkelijkheid: Nederland is niet half zo mooi als Australië en in ieder geval is het weer een stuk minder vriendelijk. Thuis is alles zoals we het achtergelaten hadden op een flinke stapel post na. De vijver is dichtgevroren, de kachel loeit en wij zitten met bruinverbrande koppen Gert foto's te laten zien van een vakantie die tot de absolute top van onze vakanties behoort.

7december 2002

Op de vlucht

By |07 december 2002|Categorieën: 2002 Australië|0 Reacties

Zaterdag 7 december 2002 Aangezien we pas om 2 uur vliegen kunnen we nog lekker in het zwembad poedelen. Per is vanmorgen vroeg voor een excursie, vertrokken, op ons advies, naar Daintree. Rich is volgens ons bij Annie geland, dus zijn we alleen. We lezen wat bij het zwembad, poedelen wat, en genieten van de laatste uren zomer in onze winter. We lopen nog even naar Nimrod toe om onze tent terug te vinden maar die blijkt met de nieuwe ploeg mee a  an boord te zijn gegaan. Terwijl we lekker in het zwembad rond poedelen, staat, altijd zichtbaar, de stapel tassen in de hoek van de tuin. Een contante herinnering aan wat gaat komen, een kleine depressie hangend boven een aantal tassen vol vakantieplezier. Om 12 uur rijd de taxi voor die ons naar het vliegveld brengt. Mark is er niet dus kunnen we vertrekken zonder gedag te zeggen. Op het vliegveld gaat alles soepel, inchecken gaat zonder problemen, douane ook, dus landen we in de vertrekhal met nog 2 uur te wachten. We checken de Taxfreeshops uit en Tanja scoort natuurlijk weer een lekker potje met geurende zalfjes of luchtjes. Ik vind de fles whisky waar ik de hele vakantie in elke drankwinkel naar heb gezocht, een echte Australische Single Malt. Ik koop ook nog twee biertjes voor Diederick, mijn collega, als doekje voor het vier weken lang bloeden. Om half 3 kunnen we boarden. De vlucht richting Hong Kong wordt door twee tegen elkaar in schreeuwende kleuters vergald. [...]

6december 2002

Inpakken en wegwezen

By |06 december 2002|Categorieën: 2002 Australië|0 Reacties

Vrijdag 6 december 2002 Wakker worden op de laatste dag is als wakker worden met een kater. Je draait je nog een keer om en probeert tegen beter weten in weer in slaap te vallen in de hoop dat dat nare gevoel verdwijnt. David en Jenny zijn al druk in de weer op kousenvoeten om hun spullen te pakken, maar wij doen net of we gek zijn. Dat hou je nooit echt lang vol dus staan we ook maar op. We douchen, dat heeft in ieder geval weer zin op een dag dat je niet de zee in gaat, en ontbijten boven. Daar zijn de spullen intussen allemaal droog en schoon terug te vinden, dus kunnen we inpakken. De stapel bagage op het achterdek groeit en groeit, ter onderstreping van het katerige gevoel. We rekenen intussen af met de captain, wat biertjes en 2 T-shirts, veel maak je niet op tijdens zo'n weekje varen. Ik maak nog snel wat foto's van de kaart van onze trip voor thuis, en dan begint de inschepping voor de terugtocht. De bagage is intussen al verscheept naar de wal, en nu volgen de gasten. We zeggen vaarwel aan de crew die achterblijft en worden met de tender naar Lizard Island gevaren. Op het strand wachten we tot iedereen er is. Lizard Island is een extreem luxe resort, met kamers van A$1500 per nacht. De tweede en laatste lading brengt ook ons Duitse koppel aan land waarbij Christiane zo handig uitstapt dat ze in het water [...]

5december 2002

Potatocods

By |05 december 2002|Categorieën: 2002 Australië|0 Reacties

Vandaag de laatste duikdag! Terugkijkend is alles voorbijgevlogen met tegelijkertijd een gevoel alsof de eerste dag aan boord tijdens een ander leven was. Af en toe krijg ik een flard binnen vanuit mijn hersenpan over wat ons overmorgen te wachten staat als we weer voet zetten op Nederlands bodem...Gauw weg drukken want de flarden zijn niet leuk en hier is het heel erg leuk. De eerste duikstek is het Lighthouse, een bommie midden in een zandvlakte die vanaf zo'n 25 meter diep kaarsrecht omhoog komt, als een echte vuurtoren. Nao, weer beter, geeft ons een briefing en vertelt ons dat we vrijwel zeker slangen tegen zullen komen. Ze stelt ons gerust door te vertellen dat deze zeeslangen tot de goedigste beesten onder water behoren, maar maakt dat weer minder prettig door te vertellen dat ze ook de giftigste slangen ter wereld zijn, wel 4 keer giftiger dan de giftigste landslang. In de boekjes die we over duiken in Australië gelezen hebben, staan mensen die slangen vasthouden en om zich heen wikkelen dus erg eng kan het nooit zijn. We ankeren aan een boei die vast ligt aan een betonblok, het eerste teken van de terugkeer naar de beschaving. De bommie is heel apart. Inderdaad als een vuurtoren zo smal en recht steekt hij omhoog. Aan de basis nauwelijks 15 meter in doorsnee en boven misschien 5 meter. We laten ons afzakken tot op de zandbodem en worden daar meteen begroet door een zeeslang die echter maakt dat hij wegkomt. Enorme [...]

4december 2002

Terug naar de kust

By |04 december 2002|Categorieën: 2002 Australië|0 Reacties

Zes uur, anker hijsen, Wakie, Wakie om half zeven. Vandaag de één na laatste duikdag. De tijd vliegt en toch is het of we al weken aanboord zijn. We pakken een geroosterde boterham en luisteren naar Demi die de briefing doet aangezien Nao ziek op bed ligt. We gaan duiken bij een coral cay, oftewel een eilandje op het koraalrif. Tijdens stormen worden soms blokken koraal afgebroken en boven op het rifdak gegooid. Ook blijven er soms bomen en drijfhout op het rif steken. Er wordt in de luwte van zo'n bescherming zand afgezet en langzaam maar zeker ontstaat een koraaleilandje. Er komen vogels, die poepen zaadjes uit et voilá een begroeid eiland. Zo'n eiland gaan we bezoeken te weten Sandy Cay 7 of kortweg Cay 7, niet dat we er op mogen want de eilandjes zijn van groot belang voor vogels en schildpadden. Het is een uurtje varen en als we aankomen worden we verwelkomd door een schreeuwerige kolonie zeemeeuwen en de stank van duizenden vogels die het eiland onder poepen. Los van de vogels die er broeden is het ook een belangrijke broedplaats voor zeeschildpadden. Duizenden schildpadden maken hier tussen december en februari een nest. De kans op schildpadden is dus groot. De enige aanwijzing dat er mensen zijn geweest is een bordje met daarop Keep off! We maken ons klaar en rond een uur of half 8 liggen we in het water. We worden verwelkomd door een grijze rifhaai die lang rond blijft neuzen. We duiken eerst met [...]

3december 2002

Manta’s!

By |03 december 2002|Categorieën: 2002 Australië|0 Reacties

Vroeg opstaan, thuis een ramp, hier eigenlijk het enige leuke om te doen: als je hier met je ogen dicht verblijft ga je veel missen, dus niet langer slapen dan noodzakelijk. Toch is de ketting van het anker een iets te enthousiaste invulling van onze wensen. Wakie, wakie klinkt het over de boot en een half uur later zitten we aan een licht ontbijt terwijl de boot op weg is naar onze eerste duikstek. Nog twee, misschien 3 duiken op Tijou reef en dan naar de favoriete plek van de kapitein, Layna's bay, genoemd naar zijn dochter. We maken de eerste duik op Tijou Wall en die naam is goed gekozen. We komen langs een bijna kaarsrechte muur uit. Omdat iedereen tegelijk afdaalt heb je met zo'n kaarsrechte muur altijd meer last van de ander. Zit er iemand onder je, en dat is al snel zo bij een kaarsrechte muur, dan zijn de bellen die daar uit voortkomen vaak best vervelend. We laten ons dus wat terugzakken en beginnen de duik. De eerste canyon levert al gelijk een luipaardhaai op. Nao duikt mee en daalt af tot ze bijna oog in oog met de haai ligt, dat haalt bij ons de scherpe kantjes er ook wel af en wij durven dus ook wat dichterbij te komen. Ze zijn echt heel mooi en zo rustig. Ze laten zich alle aandacht welgevallen tot hij het zat is en wegzwemt. We gaan door en krijgen bezoek van een grijze rifhaai, enkele rondje maakt hij [...]

2december 2002

Nog meer haaien

By |02 december 2002|Categorieën: 2002 Australië|0 Reacties

We hoeven niet zo heel ver te varen dus kunnen we uitslapen tot half 7. Maar dan is het ook wel gelijk DIVETIME. De ietwat snerpende stem van Nao maakt iedereen wakker en we beginnen, na een licht ontbijt, met de briefing. Vandaag gaan we de hele dag op Tijou Reef duiken. Het is een langgerekt rif en de eerste duik gaat plaats vinden midden op het rif. We dalen af, na een ietwat trage start met de lifeboat exit omdat Nao niet echt goed kan bepalen waar de stroom heen gaat. In volle bepakking staan we aan de kant van de boot te wachten totdat ze weer boven komt en met haar handen de richting van de stroming aan geeft. Die gaat de andere kant op dan gedacht en dus moet de boot nog wat verkast worden. Uiteindelijk kunnen we er in en dalen af.  We komen in een prachtige koraaltuin en na het bijna verplichte bezoekje van een haai, te kort om te kunnen benoemen,  kunnen we ons concentreren op alle mooie kleine dingen. Veel anemoonvissen zijn er, bijna elke anemoon herbergt wel een familie, ook wijst Beat ons op een prachtige naaktslak. Kortom weer een heerlijke duik. Boven gekomen staat het zonnetje alweer heerlijk te schijnen. Demi, behalve niet echt een goede duikleider, wel heel erg behulpzaam, helpt ons aan boord. We zetten een krabbel voor behouden terugkeer en kunnen aan het ontbijt. De boot verplaatst zich intussen een klein stukje, zo'n half uur varen, voor de volgende duik. Rond [...]

1december 2002

Naar de haaien

By |01 december 2002|Categorieën: 2002 Australië|0 Reacties

Tegen beter weten in doen we of we slapen tot dat rond 7 uur DIVETIME! over de boot klinkt. Worden we gebrieft door Demi. Hij spreekt eigenlijk nauwelijks Engels en zijn kennis is niet echt van hoog niveau. De Hibernia Entrance is een opening tussen het ribbon reef wat vanaf Cairns tot de Torez strait bijna onafgebroken doorloopt. De hoeken van zo'n reef zijn altijd vol leven. Rond de punten van het rif is namelijk relatief veel stroming en dat betekent eten. Veel plankton wordt opgewarreld door de stroming en dat trekt weer kleine en grote vis. Kleine vissen worden weer gegeten door grote vissen en zo heb je dus bij dit soort stroomgaten veel leven. De stroming kan dus wel sterk zijn maar dat is met bootduiken geen enkel bezwaar, je laat je gewoon mee drijven. Vanaf het eerste moment is duidelijk dat vooral de koralen van dit rif ontzettend mooi zijn. Overal is het koraal uitbundig in al zijn kleuren en vormen. Knalblauwe, helgroene, bijna zwart, geel. Een knalrode schorpioenvis (de enige van de hele week trouwens) ligt op een helwit stuk koraal te tukken, te lui om zich te camoufleren en waarom zou je ook als giftige vis.  De rest van de duik speelt zich af met bewonderen van de koralen. Er tussen zitten anemoonvissen, kleine kleurrijke koraalvlinders, rifbaarzen, soms wel honderden als een sneeuwbui bij elkaar, papagaaivissen. Na bijna een uur komen we weer boven. De duiken zijn op één of andere manier heel lang hier, het [...]

30november 2002

Southern Small Detached reef

By |30 november 2002|Categorieën: 2002 Australië|0 Reacties

Wakker worden gaat niet echt subtiel: het anker, aan een zware ketting, loopt vlak voor onze hut door een gat naar de ankerkast en rond 5 uur besluit kapitein Ian om te vertrekken. Je kunt wel net doen of je verder slaapt maar het geluid is oorverdovend en je trilt daarbij ook nog eens bijna je bed uit. Dan maar wakker worden en naar boven. Tanja doet net of ze gek is en blijft liggen. Boven zijn al een aantal andere ook wakker geworden. We varen al een kwartiertje en David heeft al twee dolfijnen op de boeggolf mee zien zwemmen. Er is een licht ontbijt, toast en koffie, om de eerste honger te stillen. Vandaag gaan we richting het Southern Small Detached reef, de meest noordelijke duikplek van deze vakantie. Om half 8 krijgen we een briefing en worden ingewijd in de routine van de live boat entry en live boat exit. Eigenlijk heel eenvoudig, in plaats van te klooien met een tender, vaart de boot zo dicht mogelijk naar het rif, aan twee kanten van de boot staan de duikers klaar en als ze op de juiste positie zijn is het GO, GO, GO en iedereen springt zo snel mogelijk in het water en maakt dat hij weg komt voor de volgende. Voor de boeg van de boot ligt de tender met de camera's, die pik je op en de duik begint. Southern Small Detached reef is een losse patch koraal die als een soort pukkel voor het [...]

29november 2002

De Nimrod

By |29 november 2002|Categorieën: 2002 Australië|0 Reacties

Vroeg op want we moeten om kwart over 7 bij de Nimrod zijn. We zeggen gedag bij Mark en lopen naar de het kantoor van de Nimrod. Daar is al een aardig groepje mensen verzameld. We worden voorgesteld aan iedereen die er al is maar zoals altijd vergeet je de namen direct. De eerste indruk is dat het een aardige en rustige groep is. Drie Duitsers, twee Zwitsers, een Zweed, drie Australiërs, vier Amerikanen, een Canadese en natuurlijk twee Nederlanders. De organisatie ziet er geolied en door de wol geverfd uit. We krijgen een korte briefing en gaan op weg naar het vliegveld. Daar staan al 4 kleine vliegtuigjes klaar en na een half uurtje pakken en stouwen, vertrekken we. De vlucht gaat ongeveer 2 uur duren en gaat zowel over land als over zee. De koraaleilanden en riffen zijn prachtig. Diepblauw gaat over in lichtblauw en groen. Het land is rood met soms rond een beek een groene strook. We zien veel bushfires, maar vrijwel zeker natuurlijke brandjes die ook zelf weer uitgaan. Glenn, de Amerikaan heeft zich ongevraagd en zonder gêne op de co-piloot stoel geplaatst, onze Duitse vrienden worstelen zich voor ons om de dan volgende beste plekken te bemachtigen en wij eindigen samen met Jenny, een bijzondere Australische, op de achterbank. Toch is het uitzicht prachtig. We vliegen naar Lochhard River, het verst vooruit geschoven vliegveldje. Midden in de bush is er op eens een strook zonder bomen en daar ligt de landingsbaan. Het vliegveldje [...]

28november 2002

Afscheid van de Toyota

By |28 november 2002|Categorieën: 2002 Australië|0 Reacties

We worden wakker van de warmte en de muggenbeten van Port Douglas. Gek kun je worden van die beten en tot bloedens toe krabben we ze open. Vandaag gaan we naar Karunda met de trein. Mark is ook al wakker en heeft van thuis een mand met mango's uit eigen tuin meegenomen die hij uitermate artistiek slacht voor ons. Na het ontbijt lopen we naar het station, ook al voor de deur, en zien eigenlijk op het perron al dat de keuze voor Karunda ons niet op het lijf is geschreven. Veel Japanners en bejaarden. Karunda Rail is een spoorlijn die zich de bergen achter Cairns in werkt. Aangelegd om de mijnwerkersdorpjes te voorzien van voorraden in het begin van de vorige eeuw. De treinreis is inderdaad indrukwekkend, maar de omlijsting is beroerd. Op elke hoek van de baan wordt stilgestaan om fotografen de kans te geven, van elke tunnel wordt tot op de meter nauwkeurig gemeld hoe lang hij is en volledig zinloze details schallen onafgebroken uit de de speaker. Karunda is zo mogelijk nog erger. Vol met giftshops met "original" zooi, veel didgeridoo's, boemerangs en T-shirts met krokodillen of haaien. We lopen wat rond en balen van het feit dat het pas 12 uur is en dat de trein pas om 3 uur weer vertrekt. We lopen nog even een sancutary binnen, een understatement want ze bedoelen eigenlijk kinderboerderij, zien daar in ieder geval een koala, maar die moet helaas weer om de zoveel minuten uit zijn slaap [...]

27november 2002

Klaar met kamperen

By |27 november 2002|Categorieën: 2002 Australië|0 Reacties

Vroeg wakker van de hitte, de volgende vakantie is in januari naar Lapland. We ontbijten en zoeken alle spullen uit die we niet meer nodig hebben. De halve kampeeruitrusting zetten we te grabbel voor iedereen, we zijn immers klaar met kamperen. We rijden naar Cairns, stoppen even bij het vliegveld om te vragen of we de vlucht nog moeten bevestigen, dat staat namelijk altijd op de tickets en formulieren van het reisbureau en blijkt vervolgens nooit te hoeven, net als nu dus. We gaan nog even bij de Billabong langs om te vragen of we de auto ook wat later in mogen leveren en rijden door naar het kantoor van de Nimrod om daar de bagage af te geven. We worden ontvangen door Laureen, een aardige en behulpzame vrouw. We krijgen uitleg over wat ons te wachten staat. We dumpen alle bagage die we niet meer nodig hebben en rijden door naar de Traveller's Oasis. Mark heeft een kamer vrij gehouden en 15 minuten later liggen we in het zwembad. 's Middags halen we de auto door de carwash omdat we die morgen in moeten leveren. We lopen de stad in en doen daar nog wat boodschappen. Vlak bij het hostel is een enorm winkelcentrum, Cairns Central, dat volledig geairconditioned is dus daar kunnen we af en toe lekker af koelen. De stad zelf is niet echt de moeite waard. Alhoewel ze hun best doen om het wat te laten lijken, zie je dat het een stad is die te [...]

26november 2002

Kasuaris!

By |26 november 2002|Categorieën: 2002 Australië|0 Reacties

Tanja maakt me wakker want er staat een kasuaris in de tuin (doet me ergens aan denken, deze zinsopbouw...). Buiten langs de veranda scharrelt hij al etend voorbij. Omdat we nou toch wakker zijn, gaan we er maar uit en  ontbijten dus lekker vroeg. We rijden met de auto naar Cape Tribulation, hetverste punt van Cape York waar je met de auto kunt komen. We parkeren de auto en met een rugzak vol water en eten gaan we op weg voor een strandwandeling. Af en toe afgewisseld met een duik in de zee, lopen we naar naar een kaap toe. Daar klimmen we nog verder maar de vloed komt op en we willen niet vast komen te zitten, daarom keren we terug en wandelen rustig terug. Tanja ziet nog een een schildpad zwemmen. De bomen onderweg zijn schitterend. Sommige hebben vuistgrote knalgele bloemen, andere hebben zaden als een snijboon maar dan van een halve meter lang, ergens op een rots zit een enorme aalscholver, prachtige schelpen liggen er en een stelloper is aan het trippelen langs de vloedlijn, kortom het is hier een paradijs. Terug in bij de auto, staat de zon hoog aan de hemel en is het warm. We rijden terug en stoppen bij een boardwalk van het park en maken de wandeling. Die gaat in zo'n 3 kilometer over elk biosfeer die er is, regenwoud en natte mangrove, droge mangrove. Rond een uur of 3 gaan we op weg naar Port Douglas maar niet nadat we eerst [...]

25november 2002

Op pad met Possum

By |25 november 2002|Categorieën: 2002 Australië|0 Reacties

Midden in de nacht schrik ik wakker van knagende geluiden maar geen gewetenskwestie houdt mij bezig, dus kijk ik verder. Op de stoel naast ons is een bandicoot bezig zich een weg door de rugzak heen te vreten. Hij heeft al een gat weg geknaagd en is onverdroten op weg naar de noten die, ondanks dat ze luchtdicht zijn afgesloten, toch gedetecteerd zijn. Ik jaag hem weg en op een paar schreeuwende vogels na, wat torren die snorren en mysterieuze piepjes, ritsels en geschuifel slapen we heerlijk. We zijn vroeg wakker want de voorkant van de tent is gewoon horgaas dus het licht komt kamerbreed de slaapkamer binnen. We liggen te luisteren naar alle geluiden om ons heen. Eigenlijk zijn het vooral de geluiden samen met de massieve ondoordringbare haag van planten die het zo bijzonder maken. Je weet dat er van alles gebeurd maar je ziet er niets van. Het glas met nog een bodempje Bourbon van gisteren wat ik naast mijn bed heb neergezet, is gevuld met 3 hele dikke torren. Fijn om te weten dat die 's nachts door de slaapkamer dwalen. Toch blij dat de Bourbon ze afgeleid heeft. Ze bewegen niet meer dus spoel ik ze door de WC, waar ze opeens weer beginnen met bewegen. Ik durf ze niet meer uit de WC te halen dus met pijn in mijn hart spoel ik ze door. We ontbijten in de "eetzaal" en gaan na het eten een wandeling maken. We hebben een beschrijving van de [...]

24november 2002

Daintree

By |24 november 2002|Categorieën: 2002 Australië|0 Reacties

Vanmorgen waren we heel vroeg wakker, 6 uur, vanwege al die schreeuwende en gillende vogels en vanwege een hoognodige plas. Omdat we nu toch wakker waren maar gelijk de dag beginnen. We ontbijten in een heerlijk   ochtendzonnetje en daarna wassen we de auto een beetje aangezien we vandaag naar Cairns gaan en daar even bij de Car rental langs gaan in verband met de haperende motor. We pakken de tent in en rijden naar de ferry. Bij de oprit naar de ferry zitten een groepje wallibi's te bedelen om eten. Er liggen een paar bananenschillen en ze zitten er met zijn allen gezellig op te knabbelen. De ferry is heel rustig. Er staan nog 5 auto's waaronder een iets te zwaar beladen vrachtwagen die vlakbij onze auto heen en weer gaat staan te schommelen, zo hard soms dat je bang bent dat hij omvalt. Niets erg overigens want we bezien het van het bovendek, dus als ie gaat hebben we een mooie positie om foto's te maken. Om 9 uur draaien we de Bruce Highway op. Des te dichter we bij Cairns komen, des te meer betrekt de lucht en aan de omgeving te zien gebeurd dat vaker want het wordt steeds groener. Onderweg stoppen we om even ergens iets te eten maar dat wordt een kort bezoekje aangezien we in een soort mierenhoop van groene mieren terecht zijn gekomen. Later in de auto zitten we nog regelmatig mieren van ons af te meppen. We rijden de grote stad binnen [...]

23november 2002

Stingers

By |23 november 2002|Categorieën: 2002 Australië|0 Reacties

Het regent als we opstaan maar ook dat kan gebeuren in een tropische regenwoud. Een mooi moment om dan eindelijk eens de kaarten naar Nederland te schrijven. Voor we klaar zijn is de zon alweer volop te voorschijn gekomen en kunnen we de rugzak volladen en gaan we op weg voor een wandeling. We willen gaan snorkelen in Florence Bay. Daarvoor moeten we aardig wat meesjouwen; sharkskins, schoentjes, vinnen, handdoek, het past allemaal net in de kleine rugzakjes. We moeten daarvoor een flink aantal heuveltoppen over. Na het eerste uur in de brandende zon strijken we neer in de eerste baai. Er valt niet te snorkelen want het heeft zo hard gewaaid de laatste paar dagen dat het water enorm troebel is. Zwemmen kan natuurlijk altijd. We trekken de van Joop en Gemma geleende sharkskins aan en trotseren de redelijk woeste golven en de vage angst voor Stingers. Het water is een heerlijke verkoeling. We hebben de hele baai voor ons zelf alleen. Geef mij een strand met zee en flinke golven en je hebt geen kind meer aan me.Na een uurtje gaan we, eigenlijk tegen beter weten in naar Florence Bay, we krijgen gelukkig snel een lift van een paar, hoe kan het ook anders, aardig Australiërs. Ook daar is het water troebel maar daarom niet minder lekker om in te zwemmen. Het is druk op het strand, er liggen wel zeker 4 mensen. Boven ons hoofd zweeft een Wouw, die tegen de wind in recht boven ons hoofd [...]

22november 2002

Magnetic Island

By |22 november 2002|Categorieën: 2002 Australië|0 Reacties

Ondanks de alsmaar toenemende warmte toch goed geslapen. Zal wel iets met de airco in het motel van doen hebben. We pakken de auto en gaan op weg naar Townsville. Onderweg reserveren we de ferry die ons naar Magnetic Island gaat brengen, handig toch zo'n mobieltje. We kunnen lekker doorrijden en rond 1 uur draaien we het terrein van de ferry op. We zijn een half uurtje te vroeg en dus kan Willem op een PC die daar te beschikking van de klanten staat, een e-mailtje naar Nederland versturen. De overtocht duurt een half uurtje. We komen aan in Geoffrey's Bay, tot op het laatste moment denk je dat ze de auto's dan waarschijnlijk ergens op het strand zullen dumpen maar vlak voor dat dat echt zou gebeuren, draait de boot en is er tussen de rotsen ergens een afgevlakt stuk, met daarachter een smalle weg waardoor je van de boot kunt. We rijden naar Horseshoe Bay en vinden een kampeerplaats bij Geoff's, een overjarige Duitse hippie. De camping is dan ook een soort monument voor de jaren 70. We zetten de tent op en lopen naar het strand. Opeens loop je dan op een tropisch eiland terwijl 3 dagen geleden de avonden nog fris waren, een stukje sturen heeft toch zijn voordelen. We maken een wandeling naar het strand en gaan daar wat relaxen. We zwemmen in de Stinger free enclosure, een soort drijfnet wat de Stingers tegen moet houden, de dodelijke kwallen die tussen oktober en april de [...]

21november 2002

Kilometervreten V2.0

By |21 november 2002|Categorieën: 2002 Australië|0 Reacties

Vroeg opstaan, spullen in de auto en op weg. De radio vertelt ons dat we zelfs nog een uur vroeger zijn dan we dachten want Queensland heeft onverwacht zomertijd. Weer een dag om veel kilometers te maken. De start is niet al te best want al is het dan half 7, we komen keihard in de file voor Brisbane. Na een uurtje zijn we daar ook weer door heen en gaat het sneller. Het begint steeds tropischer te worden om ons heen. De eerste suikerrietplantage komen voorbij en zelfs hier en daar een ananasplantage. De Pacific Highway is de Bruce Highway geworden, het blijft nog steeds een provinciale weg. Net voor Rockhampton overschrijden we de Steenbokskeerkring en zijn we officieel in de tropen. Langs de weg staan veel lonkende borden met foto's van tropische eilanden, maar we zijn sterk, we rijden verder. Eindeloze suikerrietvelden strekken zich uit. Kleine spoorlijntjes om het suikerriet af te voeren lopen kris kras door het land. Eigenlijk is dit niet echt een aantrekkelijk gebied, dus wat dat betreft is het niet erg dat we er met 100 kilometer per uur doorheen rijden. Toch is het autorijden wel een fijne manier om je te verplaatsten. Natuurlijk is een vliegtuig sneller en minder vermoeiend, maar als je zelf het landschap aan je voorbij ziet glijden lijken de veranderingen natuurlijker en mooier te gaan, het maakt je beeld compleet. Je krijgt op deze manier wel echt een idee van het land. Bij Mackay, als de avond valt, vinden [...]

20november 2002

Kilometervreten V1.0

By |20 november 2002|Categorieën: 2002 Australië|0 Reacties

Wakker worden met uitzicht over een prachtig meer met voorbij zwemmende pelikanen en zwarte zwanen is heerlijk, maar het meer is toch geen goed vervanging voor een douche. Tanja springt redelijk snel in het meer maar ik sta met mijn slaperige kop heel lang te treuzelen, gauw een kopje onder en dan weer eruit. We moeten haasten want we willen het pontje van 8 uur halen. We breken snel de tent af en zetten vervolgens de sokken erin met de auto. In een door mij over het hoofdgeziene, bijna haakse bocht rijd ik ons bijna te pletter maar kan nog net op tijd een noodstop maken. Net op tijd komen we bij het pontje aan. Na nog een flink stuk onverharde weg komen we bij Buladelah weer op de Pacific Highway , de weg die ons naar Cairns moet brengen. We willen proberen vandaag tot Brisbane te komen maar dat is wel ongeveer 1300 kilometer en dat is een pittig stuk voor 1 dag. We gaan op weg en als je zo'n lang stuk te gaan heb, krijg je van die mijlpalen; als we voorbij Port Macquarie van de kaart rijden en in de wegatlas een blad om mogen slaan, trakteren we ons zelf op een Mac. Wat is het volgende doel? Coffs Harbour, dat is nog wel ver weg, staat nog niet eens op de borden. Al "spelende" maken we toch aardig wat kilometers en rond een uur of 6 's middags rijden we Queensland binnen. Brisbane is nog [...]

19november 2002

Myall

By |19 november 2002|Categorieën: 2002 Australië|0 Reacties

Verder gaat het, richting Cairns. We gaan vandaag een niet al te lang stuk rijden naar Myall National Park. We ontworstelen ons uit de drukte rond Sydney en kunnen lekker doorrijden omdat er tot Newcastle een freeway ligt, freeway is wat wij een snelweg noemen, vier banen met een afscheiding ertussen. We arriveren rond een uur of 2 aan in Tea Gardens, de toegangspoort tot Myall. Myall is eigenlijk een dunne strook land met duinen die tussen de oceaan en een binnenzee ligt. De weg is lang en telkens als we denken een kampeerplaats te zien blijkt hij gesloten voor onderhoud. Het heeft dus ook nadelen om buiten het seizoen te komen. Uiteindelijk komen we op een kampeerplaats die open is, Mungo Bush. Het is een mooie kampeerplaats zonder water, een toilet is een gat in de grond en betalen hoeft al helemaal niet. We staan aan de rand van de binnenzee. Het is veel te warm om de tent op te zetten dus laten we de auto staan en pakken een handdoek en onze zwemkleding en wandelen naar het strand door een prachtig bos, dichtbegroeid met de meest exotische bomen. Op het strand waait het stevig, dus gaan we in de duinen uit de wind liggen. Er is in kilometers geen levend wezen te zien. Voor ons gaat de oceaan tekeer. We zwemmen wat en omdat we wat willen lezen loop ik terug naar de auto om een boek te halen. Onderweg loop ik bijna tegen een enorme leguaan [...]

18november 2002

De grote stad

By |18 november 2002|Categorieën: 2002 Australië|0 Reacties

Omdat we het park te toeristisch vinden besluiten we om door te rijden naar Sydney. Even buiten Katoomba merkt Tanja dat ons geld gestolen is. Zo'n $150 is uit onze portemonnee gestolen, waarschijnlijk gisterenavond tijdens het gesprek met de buren, we stonden op zo'n 50 meter van de auto vandaan maar die Nederlandse sloerie heeft ons waarschijnlijk afgeleid terwijl haar vriendin onze auto doorzocht. Niets aan te doen en gelukkig hebben ze alleen maar geld uit de auto gehaald en alle pasjes en creditcards laten zitten. Vanaf nu weer oppassen dus. We komen in de drukte rond Sydney terecht en moeten op zoek naar een camping. Dat valt niet echt mee, we hebben in de Lonely Planet een paar adressen gevonden maar alle voorsteden die daar in genoemd worden vinden we niet terug op de kaart of borden. We rijden op de gok naar het noordwesten en vinden na een lange zoektocht de best verborgen camping van Sydney in Narrabeen. Hij ligt wel op een mooie plek, aan een lagune met op een steenworp afstand de zee. Voordat we de tent opzetten moeten we eerst naar de WC. Die blijkt gesloten wegens schoonmaken maar aan de andere kant van de camping is nog een toilet gebouw. Rood aangelopen komen we daar aan om te ontdekken dat dat gebouw gesloten is voor onderhoud. We staan allebei op klappen. Gelukkig is er verder op een invalide toilet en kunnen we zonder natte plekken de tent opzetten. Rond een uur of 11 gaan [...]

17november 2002

Blue mountains

By |17 november 2002|Categorieën: 2002 Australië|0 Reacties

Het was heerlijk om weer eens in een gewoon bed te slapen, we slapen een gat in de dag, dat wil zeggen we worden pas om 8 uur wakker en dat is wel een week geleden. Ik bel met Diederick die in Nederland problemen heeft met Exchange Servers, veel ellende en zo weinig wat je eraan kunt doen. Het ontbijt, bij de prijs inbegrepen, is toast en oploskoffie. We gaan weer op weg voor een lange rijdag, richting de Blue Mountains. Onderweg eten we wat in het Starlight Café, een vieze sompige witte sandwich. De highway is nog steeds niet meer dan een achteraf weggetje. Soms wordt de weg geblokkeerd door een kudde koeien en moet je voorzichtig laverend tussen de beesten door, die verstoord kijken naar de auto. We doen nog wat boodschappen, komen nog een Aldi(!) tegen en arriveren rond een uur of 3 in Katoomba. De wereld om ons heen is steeds bewoonder geworden en in Katoomba is het zelfs uitgesproken toeristisch, even wennen na al die rust en stilte. We zetten de tent op en wandelen nog even langs de Katoomba Falls, die stelt niet veel voor maar de omgeving is wel prachtig. De steile wanden van de Blue Mountains zijn indrukwekkend. Halverwege hangen twee kleine stipjes die aan het klimmen zijn. De bergen in de verte hebben inderdaad een blauwe waas over zich heen, die komt van een olie die afgescheiden wordt door Eucalyptus bomen. We eten heerlijke spaghetti en 's avonds kletsen we wat [...]

16november 2002

De laatste druppel

By |16 november 2002|Categorieën: 2002 Australië|0 Reacties

Tanja's luchtbed is lek gegaan vannacht maar het warme klimaat ter plekke heeft zoveel overtollig beddengoed opgeleverd dat er wel een zacht matrasje van te maken viel. We ontbijten in de al gloeiende zon. We gaan vandaag de rondrit maken die door het park loopt. Allereerst gaan we naar het visitors centre om ons daar te laten voorlichten. Dat visitor centre is nog rustiger als de camping, daar is namelijk helemaal niemand. Op een bord schrijven we onze naam en de tijd dat we vertrokken zijn, zodat in ieder geval iemand kan weten wat we aan het doen zijn. Wel zijn er douches en we maken dan ook lekker gebruik van deze onverwachte maar heerlijke verrassing. We bekijken de woolshed uit de tijd dat Mungo werd ontgonnen, zo aan het begin van de vorige eeuw. Je vraagt je af hoe die schapen het ooit uithielden in die hitte. Dwars door de vlakte loopt een stuk van de rabbitproof fence, het langste hek ter wereld ooit neer gezet rond 1930 om de konijnenplaag een halt toe te roepen en nog steeds zijn de konijnen een probleem. Rond Mungo worden ze nog steeds bestreden. We beginnen aan de rondrit die zo'n 60 kilometer lang is. De eerste 15 kilometer zijn moeizaam en de auto gaat het er niet beter op doen. Vlak voor de Wall of China worden we ingehaald door een bus die met 80 kilometer per uur over de zandweg stuift. Bij de Walls of China komen we dan ook [...]

Reisverslag Egypte 8-15 februari 2002
Reisverslag Egypte 25 april-2 mei 2003
Door |2019-01-25T10:59:54+01:0006 november 2002|Oude reisverslagen overzicht|0 Reacties

Geef een reactie