Reisverslag Egypte 10-17 september 2004
Reisverslag Maldiven 10-29 november 2008

Eerst vakantie met een camper! Vier weken naar Nieuw-Zeeland en aansluitend liveaboard met de Nimrod, wederom naar de Far Northern Reef van het Great Barrier Reef

12december 2005

Fotoalbum Nieuw-Zeeland & Australië 2005

By |12 december 2005|Categorieën: 2005 Australië, 2005 Nieuw-Zeeland & Australië foto's en filmpjes|0 Reacties

Fotoalbum van de rondreis eerst over het Zuidereiland, vervolgens overgestoken naar het Noordereiland en als besluit helemaal overgestoken naar Australië voor een paar dagen Sydney en aansluitend een liveaboard, weer met de Nimrod Tip: Naar mijn bescheiden mening kun je de foto's en videootjes het beste bekijken door bij de eerste foto op het vergrootglas te klikken. Je krijgt dan een mooi beeldvullende overzicht. Je kunt vervolgens door de foto's heen bladeren met de muis, de pijltjestoetsen of door op de play knop te drukken en achterover te leunen...

11december 2005

Pffff

By |11 december 2005|Categorieën: 2005 Australië|0 Reacties

We slapen uit omdat we een lange dag voor de boeg hebben. Na het ontbijt liggen we lui bij het zwembad, zwemmen af en toe als het te warm wordt. We douchen, pakken onze koffers en worden om 11 uur opgepikt door een taxi om naar het vliegveld te gaan. Over de terugreis kan ik met een korte opsomming een sfeerimpressie geven die alles wel zegt wat er te zeggen valt: Cairns - Sydney: 3 uur vliegen, 2 uur wachten... Sydney - Kuala Lumpur: 9½ uur vliegen, 1 uur wachten... Kuala Lumpur - Wenen: 11½ vliegen, 4 uur wachten... Wenen - Amsterdam: 2 uur vliegen... thuis!

10december 2005

Bye bye

By |10 december 2005|Categorieën: 2005 Australië|0 Reacties

De zaterdag staat in het teken van het vertrek. Iedereen pakt zijn tas en we rekenen af met captain Jack. We krijgen de drankjes gratis omdat hij vindt dat Tanja nooit had moeten voldoen aan het verzoek van de andere drie dames om zich (tijdelijk) van mij te laten scheiden. Ondanks tegenwerpingen houdt hij voet bij stuk. Overigens vermoed ik ook dat het wel iets te maken had met een verborgen schuldgevoel omdat de reis dankzij de Grootbek Amerikanen, niet optimaal was. Ik zelf vermoed bijvoorbeeld ook dat hij geen live boat entries meer heeft durven maken onder druk van de kritiek van de Grootbek Amerikanen en dat was jammer want dat waren de vorige keer absolute toppers. We nemen afscheid van Steve, die namelijk de volgende 4 dagen ook nog aan boord blijft totdat de boot in Cairns aankomt. Hij vertelt iedereen dat hij gehoord heeft dat het Zweedse damesvolleybal aan boord zal komen, hoe dan ook, het was een aardig vent. We wachten op de bus die ons naar het vliegveld zal brengen. Als die verschijnt wordt alles ingeladen en rijden we door de buitenwijken van Cooktown, een ritjes van ongeveer 0,3 seconden. Vervolgens is het nog een minuut of 20 rijden naar het vliegveld. Dat is iets gesofisticeerde dan Lockhart River, hier hebben ze namelijk een grasveld dat ze besproeien en maaien, maar dat is dan ook het enige onderscheid. In de palm voor de wachtruimte ontdekt Wolfgang twee boomkikkers. Intussen zit iedereen rijpe mango's te eten [...]

9december 2005

Pixie Pinnacle

By |09 december 2005|Categorieën: 2005 Australië|0 Reacties

We besluiten de eerste duik te laten schieten omdat ik twijfel over mijn oor en weer komt Kevin terug met het verhaal dat we niets bijzonders hebben gemist. Als ik hem bedank voor zijn diplomatieke optreden, houdt hij vol dat het echt niet veel was.We stomen op naar Pixie Pinnacle, volgens de verhalen een prachtige duikstek. Ik besluit, tegen de adviezen van bezorgde mensen in, om de duik wel te gaan proberen en dat pakt goed uit, ik kan prima klaren en mijn oor doet onderwater niet meer zeer dan boven water. Vrijwel het eerste dat we zien is een harlekijn spookfluitvis, een uiterst moeilijk te vinden en zeldzame verschijning. Hij is zwart met rode vlekken, 15 centimeter lang en heeft een lang uitgerekt lijf met een soort vleugelachtige achtervinnen. We bewonderen hem van alle kanten en gaan verder. De pinnacle is bezaaid met naaktslakken en dus fotografeer ik mezelf een slag in de rondte. Ik vind naaktslakken prachtig, de felle kleuren, de externe longen, de franjes langs het lijf, de voelsprieten. Daarnaast zien we nog een 7-armige witte\rood gevlekte zeester, alle 7 soorten anemoonvissen die voorkomen in dit gebied. Als we aan de tweede ronde beginnen vindt Timmie een jonge spookfluitvis. Hij is niet meer dan 7 centimeter lang en heeft zich zwaar gecamoufleerd opgesteld in een veerster. In 1 van de sleten zit een fire file shell, een schelp die zijn prooi van kleine organismes vangt door ze te verlammen met kleine stootjes elektriciteit die daarbij oplicht. We [...]

8december 2005

Codehole

By |08 december 2005|Categorieën: 2005 Australië|0 Reacties

Vandaag de Cod Hole. Het zicht is prima, het rif is prachtig en de vissen ook. Zelfs zonder te lokken met voer, zien we al twee grote potatocods. Ook zien we drie grijze rifhaaien rond patrouilleren aan de rand van de drop-off. Een witpuntrifhaai scharrelt over zijn rif. Een groepje van 5 vuurpijlvissen zwemt rond met de grote uitstekende vin omhoog. We zien een vreemde vis, die twee antennes boven op zijn kop heeft en een soort dansje doet (speurwerk in de boeken levert op dat het een rockhopping wrasse is). Onder de boot vindt ik een prachtige anemoonvis, dieprood met felle witte lijnen. De tweede duik wordt het voeren van de baarzen. Timmy doet de briefing. Hij legt uit dat iedereen die het wil met hem mee gaat. Hij neemt een jerrycan met gaten mee waar dode vis in zit. Aangekomen bij de plek gaan we in de "praise Timothy" cirkel zitten. Hij komt langs, zonder flippers om makkelijker te kunnen bewegen en houdt bij elke duiker een vis in de buurt die door de gigantische baarzen wordt opgeslokt. De red bass, gemene uitziende vissen met akelige Dracula tandjes, proberen de vis af te pakken. Het is een heksenketel, maar wel erg gaaf. Boven ons hangt een napoleonvis in de hoop nog wat restjes te verorberen. De klap waarmee de vis door de potatocods wordt opgeslokt is zelfs voelbaar. Ze draaien en wringen zich tussen de duikers door en de snelheid waarmee ze accelereren is fenomenaal. Op weg terug naar [...]

7december 2005

Slangenkuil

By |07 december 2005|Categorieën: 2005 Australië|0 Reacties

We komen aan bij de Snakepit zonder dat er mensen groen overboord hebben gehangen. Twee van de Grootbek Amerikanen zijn ziek, griep, en duiken niet mee: there's a God after all verzucht Brenda. De Snakepit is een rif dat geen mooi koraal heeft maar dat één ding wel heeft: zeeslangen. We zien er inderdaad een aantal waarbij er 1 is die erg gecharmeerd is van Steven en om zijn flipper heen krult. Als ik een voor mij uit zwemmende zeeslang aan aan het filmen ben, besluit de slang opeens een 180° draai te maken en komt recht op me af. Tegen de tijd dat hij mijn camera zou gaan raken, haak ik af en laat mij omhoog drijven zodat hij onder me door gaat. Ook de tweede duik van de dag wordt bij de Snakepit gemaakt. We zaken langs de ankerlijn af naar de zandvlakte en komen vrijwel meteen een slang tegen die nieuwsgierig maar bijziend langs komt snuffelen. We blijven er even rondhangen en gaan vervolgens richting de drop-off. Boven de drop-off hangt een grote school barracuda's. Ze hangen prachtig tegen het zonlicht in en ik stel Tanja's geduld op de proef omdat ik blijf wachten in de hoop dat ze een cirkel gaan maken. Soms lijken ze die te gaan maken maar het komt er uiteindelijk niet van. Verder op bij de drop-off zien we nog twee slangen. Het is weliswaar geen dierentuin maar op een of andere manier zijn sommige soorten toch erg sterk locatie gebonden. Op de terugweg zien [...]

6december 2005

Schildpadden

By |06 december 2005|Categorieën: 2005 Australië|0 Reacties

We hebben vannacht de hele nacht gevaren en dat is soms wel onrustig slapen. Hoewel de zee erg kalm is en de golfslag minimaal is het geluid en de beweging toch wel onrustig. We meren rond een uur of 4 ergens af en als het licht is wordt het laatste stuk gevaren, een stuk waar blijkbaar daglicht voor nodig is. De duikstek, Two Meter Patch is erg mooi. Het zijn drie grote bommies die vanaf een meter of 30 oprijzen. We cirkelen een rondje om alle 3 de bommies. We zien een grote zwangere stars and stripes pufferfish die een soort buidel onder zich heeft hangen die heel los meebeweegt, koraalduivels, grote doopvontschelpen en natuurlijk de gebruikelijke haaien, ditmaal twee witpuntrifhaaien. Een van de koraalduivels is klein en bijna zwart. Ik heb er nog nooit zo een gezien maar als we de boeken erop naslaan blijkt het een jonge gewone koraalduivel te zijn. We ontbijten voor het echie, Engels ontbijt met eieren, spek, tomaten, bonen en worst (waarbij we de bonen skippen). We varen weer verder naar het zuiden en komen bij Cay 7 een voor ons bekende duikstek. Als we aan het vastmaken zijn zwemt er al een schildpad langzaam voor de boeg langs. Het koraal is er prachtig kan ik mij herinneren maar de grootste attractie hier zijn toch de schildpadden. Op het zandeiland boven op het rif nestelen tientallen schildpadden en aangezien het broedseizoen is, lijkt de kans op een ontmoeting groot. We zien er ook inderdaad één, een groene schildpad, [...]

5december 2005

Klapperende stroming

By |05 december 2005|Categorieën: 2005 Australië|0 Reacties

Wakker worden is nog steeds niet subtiel. Het anker wordt gehesen en dat maakt veel lawaai. Doorslapen heeft geen zin. Boven staat al een klein ontbijtje klaar (meusli, geroosterd brood) en na een uurtje komen we aan bij Blue Lagoon, ook een stek die we al eerder hebben gedoken. We krijgen een briefing en gaan overboord. Het zicht is een drama, 15 meter maximaal. Het koraal is vervolgens ook nog een keer zo dood als een pier. We zien een paar witpuntrifhaaien, een napoleon en een cuddlefish maar dat is dan ook alles wat de moeite van het vermelden waard is. We varen door naar Tijou, alweer een bekende duikstek. Onderweg, als Tanja en ik op het voordek in het zonnetje zitten te lezen komt Paul, de tweede duikgids, zijn hart luchten. De Amerikanen, zo ontzettend "full of themselves", leveren veel kritiek en zeiken de bemanning af. Intussen wordt steeds duidelijker dat er meerdere mensen zijn die zich storen aan de Amerikanen en hun grote bekken. Toch hebben ze al teveel een stempel op de sfeer gedrukt om nog iets te redden van de groepschemie. We vallen uiteen in drie clubjes, de 4 Grootbek Amerikanen, de recreanten en een onduidelijk restantje. Wij, Wolfgang, Steve, Kev, Hillary & Brenda trekken steeds meer naar elkaar toe en hebben veel schik. Brenda is een oude roddeltante die onder de tafel schopt en gebaart naar een Grootbek Amerikaan die zijn bord overvol staat te laden. Hillary laat zich er minder over uit maar stoort zich er [...]

4december 2005

Onderduiken

By |04 december 2005|Categorieën: 2005 Australië|0 Reacties

Vandaag gaat het eindelijk beginnen. We krijgen een licht ontbijt en worden ondertussen gebrieft. Na wat uitloden kunnen we onderduiken. De duikstek, Curtain Wall, is een glooiend rif. We zien vrijwel meteen een aantal grijze rifhaaien rondjes draaien rond de hoek van het rif. Wat hoger op het rif zwemmen een aantal witpuntrifhaaien. Verder is het koraal in redelijk goede staat, er zit veel leven tussen, anemoonvissen en veel, heel veel vlaggenbaarzen. De duik is diep en dus zijn we met een minuut of 40 weer terug bij de boot. Het is weer heerlijk om in de tropen in het water te liggen, de temperatuur van het water is net genoeg om het niet koud te krijgen en om toch verfrist weer op te duiken. Het zicht valt wat tegen, zo'n 20 meter maar laten we niet klagen. Terug bij de boot zien we vanaf onderen de zodiac hard werken om de boot van het rif weg te houden. Aan de zijkant is hij met volle kracht bezig de boot weg te duwen van het rif. Boven gekomen blijkt de wind gedraaid te zijn op het moment dat we zijn gaan duiken. De 4 Amerikaanse wijsneuzen laten niet na om te benadrukken wat een prutswerk dit is, de bemanning laat het gelaten over zich heen komen. Onderweg naar de volgende stek krijgen we de briefing voor de volgende stek. Timmie, een jonge aardige Australische duikgids, werkt nog niet lang als duikgids maar weet een geloofwaardige briefing te geven op basis van [...]

3december 2005

Weerzien met de Nimrod

By |03 december 2005|Categorieën: 2005 Australië|0 Reacties

Om 6 uur staan we op, we ontbijten en lopen naar het kantoor van de Nimrod dat om de hoek is. We zijn de tweede. Er is een oudere dame, Jeanet, die ook al eens eerder met de Nimrod is mee geweest. Ze gaat alleen snorkelen, want mij verbaasd maar dat moet ze zelf weten. Ze is een beetje typisch, ze noemt zichzelf on-sociaal. Langzaam aan druppelen de anderen binnen. Zo'n kennismaking is altijd een beetje merkwaardig. Iedereen zit een beetje de kat uit de boom te kijken of mensen staan als een soort orang-oetang op de borst om de pikorde te bepalen. Dat laatste doen 4 Amerikanen, binnen 5 minuten weten we dat ze op één van de Amerikaanse  boten van Explorer werken en dat ze erg goed zijn. Verder bestaat de groep uit 1 jonge Duitster die wel aardig is, 2 Canadese vriendinnen van rond de 60 die erg leuk zijn, 4 Britten waaronder Jeanet die volledig op zichzelf is en Kevin, die erg aardig en Engels grappig is en een stel artsen dat een jaartje in Melbourne werkt, 8 Amerikanen waarvan er zeggen en schrijven eentje aardig is. Dat is namelijk Steve die een eigen bedrijf heeft in brandremmende stoffen. Er ontbreekt 1 duiker, daar wachten we vrij lang op maar uiteindelijk vertrekken we en worden we met de bus naar het vliegveld gebracht. Daar komt de ontbrekende duiker, een Brit, halsoverkop binnen. Hij had zich verslapen omdat ie dacht dat we 's middags pas vertrokken en [...]

2december 2005

Welkom in de tropen

By |02 december 2005|Categorieën: 2005 Australië|0 Reacties

We staan vroeg op om nog een ochtendje Sydney te hebben. Via de inmiddels bekende Botanische tuinen wandelen we weer naar Circular Quay en daar nemen we de veerboot naar Daling Harbour. We lopen een rondje, drinken een bakje, zitten in het zonnetje te kijken hoe het leven aan ons voorbij rolt en gaan vervolgens weer terug want we moeten 3 uur 's middags naar Cairns vliegen. We nemen de airportshuttle en komen rijkelijk vroeg aan maar we moeten nog even de bagage oppikken bij het depot bij International en vervolgens terug naar Domestic met de Cityrail. Inchecken bij Virgin Blue gaat zonder problemen ondanks het feit dat mijn handbagage mee moet als ruimbagage en we dus 20 kilo over de limiet zit. We lunchen verrassend lekker voor een luchthaven. We boarden en de vlucht gaat verder zonder problemen. De aankomst in Cairns is net als Bonaire: een heerlijke, vochtige bijna tastbare deken van warmte zakt over ons heen. We bellen Traveller's Oasis omdat Mark beloofd heeft ons op te komen pikken, maar we krijgen iemand anders aan de telefoon en die roept dat we maar een taxi moeten nemen. Dat doen we dan ook maar. Traveller's Oasis is er niet echt voorruit gegaan, het is smoezelig, afgetrapt, niet gezellig en vooral zonder airco. Het is bloedverzengend warm zonder de verkoelende wind en de plafondventilator hangt zo laag dat ik mijn haren in een nieuwe scheiding kan leggen door op mijn tenen te gaan staan. We gaan naar Cairns Central [...]

1december 2005

Manly

By |01 december 2005|Categorieën: 2005 Australië|0 Reacties

Half 8 zijn we klaar wakker, ontbijten in het hotel en wandelen vervolgens naar de stad. De voorspellingen waren regen en onweer maar de werkelijkheid is een stralende dag. Achter de Woolloomooloo begint een park dat zich op een landtong bevind. In het park komen we in een krijsende groep Kaketoes terecht. Daar tussendoor kwetteren kleurrijke parkieten die vanuit een palm zitten te schreeuwen. We wandelen door de Botanische tuin die prachtig is. De inheemse flora is echt bijzonder en uitbundig. Tanja ziet een prachtige bloem, pakt hem zacht beet om er aan te ruiken. Intussen suggereer ik dat ik het begeleidende bordje voorlees. Tanja laat met een gil en een hartverzakking los als er gesproken wordt over een vleesetende plant. We komen uit bij het Opera house, dat mooi is (maar architectuur is niet echt aan ons besteed) en we wandelen verder naar de Circular Quay. Daar doen we een bakkie en maken een plan. We gaan eerst shoppen in de binnenstad van Sydney. Als we dat zat zijn lopen we de brug op en laten ons onder de indruk brengen door de grandeur van de constructie. Aan de voet van de brug lunchen we aan de waterkant, met uitzicht op alle hoogtepunten van Sydney. We nemen een pontje naar Manly. Dat is een lekker tochtje over de baai. Het is een leuk stadje. De Corso, een brede winkelstraat verbind de baai met de oceaan. Aan het strand staan veel surfers te stunten om stoer te doen maar de golven [...]

30november 2005

Op naar Australië

By |30 november 2005|Categorieën: 2005 Australië|0 Reacties

Achterlijk vroeg gaat de wekker af. Half 6 is geen tijd om wakker te worden tijdens een vakantie. Maar de volgende fase staat voor de deur: Australië. We ontbijten, lezen nog even snel de mail omdat we vorige week ontdekt hebben dat de tickets van de terugreis een verkeerde datum hebben. We hebben inderdaad een mailtje van het reisbureau waar in staat dat we gewoon naar de balie van Singapore Airlines kunnen gaan om de ticket te laten wijzigen. Het inchecken op het vliegveld verloopt zonder problemen alhoewel er voor ons iemand de halve tas moet achterlaten omdat ze over de toegestane hoeveelheid handbagage gaat. Er wordt niet gevraagd naar mijn handbagage. In een kleine tax-free shops vinden we een mooie ketting voor ma. De douane is afgeschermd met grote zwarte schermen. Als we doormogen en tussen de schermen vandaan komen verschijnt er opeens een tidy Kiwi met een vriendelijk gezicht en een soort Mounty pet op. Of hij onze bagage even mag wegen... Hij fluit als hij de uitslag op de weegschaal ziet van een met obesitas belaste weightwatcher. Ik baal als een stekker want dit lijkt veel geld te gaan kosten. Hij vraagt of er een laptop in zit. Als we die eruit halen mogen we verder. Verbaasd en opgelucht lopen we verder, zeker een soort Melkertbaan. De ademautomaten worden bij alle bagagecheck eruit gehaald maar in beide gevallen mogen we door. De vlucht vertrekt keurig op tijd en na drie uurtjes zee, landen we op een regenachtige [...]

29november 2005

Auckland tot besluit

By |29 november 2005|Categorieën: 2005 Nieuw-Zeeland|0 Reacties

Voordat we aanstalten gaan maken om te vertrekken gaan we naar Auckland om Tanja in het heilige der heiligen af te leveren. Auckland is redelijk overzichtelijk dus we gaan met de camper de stad in. Bij de Les Mills sportschool gaan Tanja een les Body Pump volgen. Intussen maak ik een pakket klaar dat we via de post vooruit gaan sturen naar Nederland. Met een paar dozen van de New World supermarkt om de hoek maak ik een pakketje van 10 kilo met schelpen, stenen en overbodig zaken zoals reisgidsjes van Nieuw-Zeeland. Ik maak gelijk gebruik van de grote weegschaal in het postkantoor (dat erg prettig recht tegenover de Les Mills sportschool ligt) ik weeg er de overblijvende bagage en dat is nog steeds zorgelijk. De duiktassen zijn 18 kilo, de weekend tas is 10 kilo. Daar komen we wel mee weg. Wat een probleem is, dat is mijn handbagage van 17 kilo (ademautomaten, laptop etc.) Tanja komt terug met een tas vol sportkleding die hier veel goedkoper blijkt te zijn als in Nederland. We hebben nog zat tijd over, wandelen door de stad en komen uit in een parkje in de binnenstad. Het is heerlijk weer en we zitten dan ook een uurtje lekker te suffen op een bankje. We lunchen met een heerlijke verse tomatensoep en laten de stad aan ons voorbij glijden. We wandelen terug naar de camper en rijden naar het vliegveld en nemen met pijn in ons hart afscheid van het lieve campertje. We wandelen [...]

28november 2005

Op weg terug

By |28 november 2005|Categorieën: 2005 Nieuw-Zeeland|0 Reacties

Wederom een stralende dag. Eigenlijk weten we niet zo goed wat we moeten gaan doen. We hebben de boekjes er nog eens op na geslagen en vinden tussen hier en Auckland niet iets dat leuk genoeg is voor een bezoek. We vertrekken maar gewoon richting Auckland. We stoppen even bij de watervallen van Whangarei. Die zijn leuk maar na 10 minuten weten dat ook wel. We rijden verder, lunchen ergens aan het strand, terwijl links en rechts naaktlopers rondlopen. Als we weer verder rijden krijg ik een ingeving. Auckland is niet leuk genoeg om nog drie dagen dus kunnen we proberen om ons ticket te vervroegen en drie dagen eerder naar Sydney te vertrekken. We rijden naar het vliegveld van Auckland, kunnen het voor $80 regelen, rijden als voorbereiding voor de laatste dag even langs de carrental om te zien waar het zit, regelen een hotel en rijden voor de laatste kampeernacht naar de enige camping in de buurt.

27november 2005

Duiken!

By |27 november 2005|Categorieën: 2005 Nieuw-Zeeland|0 Reacties

Na het onstuimige weer van gisteren is het opeens prachtig weer maar het waait nog wel hard. We rijden naar Dive! Tutakaka. Daar aangekomen weten we nog niet of het doorgaat want er zijn twee mensen buiten de haven kijken of de golfslag te doen is. De eigenaar van de toko komt binnen en spreekt ons aan in zijn best Fries. Is 20 jaar geleden naar Nieuw-Zeeland verhuist en grijpt elke kans aan om zijn Nederlands\Fries te oefenen. Als hij vraagt hoe het is in Nederland kan ik hem geruststellend melden dat zijn keuze een juiste is geweest met 900 kilometer file. Na een kwartiertje komt het verlossen wordt: it giet oan! We vullen het papierwerk in, krijgen ons pak (dubbel 7) en dragen de spullen naar de boot. Daar zijn al een stuk of 12 duikers verzameld waaronder de twee dames die de verloren strijd met de storm en de tent hebben gevochten. Als we de haven uitvaren lijkt het redelijk rustig maar als we eenmaal tussen de beschermende heuvels uit varen begint de golfslag pas echt. Golven van een meter of 3, 4 beuken op de boot die met een enorme vaart richting de eilanden vertrekt die we nog niet kunnen zien. Al snel worden er een aantal neuzen wit. Tanja en ik houden de horizon strak in de gaten en dat helpt. Boos plezier hebben we over het feit dat de twee meest coole personen (stoere zonnebrillen, grote bek en vechtbroek) met een kostzakje voor zich uit zitten [...]

26november 2005

Tutukaka

By |26 november 2005|Categorieën: 2005 Nieuw-Zeeland|0 Reacties

We ontbijten buiten onder een stralende zon en vertrekken vervolgens naar Tutukaka. Daar komen we rijkelijk vroeg aan. We rijden door het dorpje: 3 winkels, 2 restaurants, 5 huizen en een duikschool. We gaan naar de duikschool om ons in te schrijven voor een duik. Inschrijven is geen probleem maar of het door gaat is nog maar helemaal de vraag. Het weer voor vandaag en morgen ziet er slecht uit, veel regen en wind. De boot die op dit moment buiten is, wordt ook teruggeroepen. We rijden naar de camping terug en wachten af. De camping is vrijwel verlaten en de camper dient als een soort vogelhut. We zien een paar mooie, bruine ganzen, een havik, een grote watervogel en een Kakariki, soort parkiet  die we nog niet eerder hebben gezien. De planning is lastig want in deze buurt is behalve duiken niets te doen. Als het duiken morgen dus niet door gaat wachten we dan nog een dag en wat doen we dan met die dag? Het weer begint te voldoen aan de verwachtingen: het wordt donker en de wind neemt flink toe. De bus staat regelmatig te dansen op zijn banden. Achter ons staat een grote ouderwetse bungalow tent. Twee vrouwen zijn driftig aan het timmeren om de tent extra vast te zetten maar ze gebruiken kleine haringen. Ze leggen wat stenen op de flappen van de tent. Toch helpt het niet veel. De tent staat te wiebelen in de wind. De dames laten de tent uiteindelijk voor [...]

25november 2005

Bay of Islands

By |25 november 2005|Categorieën: 2005 Nieuw-Zeeland|0 Reacties

We maken na het ontbijt een strandwandeling om Tanja's schelpenzucht te bevredigen maar er ligt zoveel dat we er duizelig van worden. Omdat ik door het zand last van mijn knie krijg zijn we na zo'n twee uur weer terug met een berg schelpen. Vanwege de last van mijn knie besluiten we richting Tutukaka te gaan rijden. We rijden 2½ uur en komen bij de Bay of Islands aan. Daar vinden we aan de baai een leuke camping. We huren een kajak en peddelen door de mangroves en langs de kliffen. Het is een kajak met een gat in de bodem (met opzet) maar daardoor wordt het gauw erg koud aan je benen en achterwerk. Na twee uurtjes zijn we weer terug bij de camper. We gaan de schelpenvangst schoon proberen te koken. We zetten de pan op het vuur en gaan vervolgens buiten in het zonnetje een wijntje drinken. Na een kwartiertje valt ons een apart luchtje op. Als we de camper in willen blijkt het daar onwaarschijnlijk smerig te stinken. We redden het om de pan zonder kokhalzen uit de camper te krijgen, zetten alle ramen en deuren tegen elkaar open. Dat lukt wel maar het stinkt afschuwelijk. Hopelijk heeft het geholpen. We laten de schelpen maar even een nachtje buiten luchten.

25november 2005

Spirit bay

By |25 november 2005|Categorieën: 2005 Nieuw-Zeeland|0 Reacties

We rijden terug naar Kaitaia om boodschappen te doen voor de komende dagen omdat we waarschijnlijk langer blijven in het park. Omdat we een huurauto hebben mogen we niet over de 90 mile beach, een officiële highway die over het strand loopt. We gaan dus binnen door en komen na twee uurtjes aan bij Cape Reigna, het noordelijkste puntje van Nieuw-Zeeland. De kaap is mooi. Steile kliffen en op de meest verre klif een lief klein vuurtorentje. Volgens de Mauori vertrekken de geesten van de overledenen hier vandaan naar hun hemel. Wij zijn vroeg en dat heeft als voordeel dat de bussen nog ergens over de 90 mile beach schuren. We kunnen dus in alle rust rondlopen. We rijden zo'n 10 kilometer terug om een wandeling te gaan maken. Zo'n 150 meter na het begin van de wandeling zijn we de weg al kwijt en op de gok gaan we verder. We gokken niet goed en komen in een hoek uit waar we over een afzetting moeten klimmen. We wandelen verder maar worden in de gaten gehouden door een grote kudde jonge stieren. Ze volgen ons op afstand. We maken een omtrekkende beweging door een bos maar als we daar uit komen komen ze in galop aangerend, gekke bokkensprongen makend. We maken rechtsomkeert en scheldend op de bewegwijzering wandelen we terug. Als Tanja weer over de afzetting klimt blijkt het opeens toch schrikdraad. Gillend beland ze aan de andere kant van de afzetting... Terug bij de kaap beginnen we een wandeling langs [...]

23november 2005

Land achter God’s rug

By |23 november 2005|Categorieën: 2005 Nieuw-Zeeland|0 Reacties

Het is heerlijk weer, we ontbijten in de zon en vertrekken snel om nog wat aan de dag te hebben. We rijden weer door het Waipoua forrest. We stoppen om de grote bezienswaardigheid te bekijken de oudste, dikste en hoogste boom van Nieuw-Zeeland. Hij is 60 meter hoog en 23 meter in omtrek en 1200 jaar oud, erg imposant. We rijden door naar Arai-Te Uru en maken daar vandaan een wandeling langs de kust. Het begin van de wandeling is prachtig. Aan de overkant van Hokiangi Harbour ligt een duin van 340 meter hoog. De baai zelf is ook prachtig, hij slingert zich diep het land. De ingang is één grote draaikolk. Daarna moeten we door dichte bosjes met kleine bloempjes waar hordes bijen op af komen. Tanja heeft het er niet zo op en komt bijna rennend door de bosjes heen. De rest van de wandeling is niet erg mooi, de kust van de Tasmanzee is mooi, maar aan de andere kant is er een saai grasland met schapen. Uiteindelijk belanden we in een lange baai. In een hoek van de baai is een grot uitgeslepen als een soort half slakkenhuis. Het begint op zee niveau en stijgt in een halve cirkel tot een paar meter boven de zee. We komen bij de smalle openingen en kijken boven de branding over zee uit. In de getijden poelen zien we prachtige anemomen. Weer terug beneden zien we dat de zee actiever is geworden. We moeten wachten tot we snel zonder nat [...]

22november 2005

Kauri

By |22 november 2005|Categorieën: 2005 Nieuw-Zeeland|0 Reacties

De dag begint mooi maar als we buiten willen ontbijten betrekt de lucht en begint het te regenen. We vertrekken richting Waipoua forrest. In Ruawai doen we nog wat boodschappen en rond een uur of 12 rijden we het bos in. De weg is prachtig. We klimmen over steile weggetjes door dichte subtropische bossen. De weg naar het informatiecentrum is onverhard maar erg mooi. Grote statige bomen vormen een mooi bos waar de weg als een soort tunnel doorheen loopt. Naast de weg loopt een liefelijk beekje. We zien de eerste Kauri bomen, met grote dikke stammen, tot 50 meter hoog. Enorme bomen die intussen uiterst zeldzaam zijn omdat ze in vroeger tijden erg veel gevraagd waren. Het hout bevat namelijk erg veel gom en is dus eigenlijk al van nature gelakt. De restanten van het oude bos worden intussen streng beschermt en het bos is langzaam weer aan het herstellen. Het kan nog wel even duren want een gemiddeld Kauri doet er een 400 jaar over om volwassen te worden. Het visitor centre is mooi en informatief. We kunnen kiezen: daar kamperen zonder stromend water, toilet en stroom of terug rijden naar een camping op ongeveer een uur rijden. Dat ligt bij een mooi klein park en voordeel is ook nog eens dat ze nachtwandelingen organiseren. We besluiten dus om terug te rijden. Het is een mooie camping langs een riviertje waarin veel vis te zien is en waar de ijsvogels op de schutting zitten. We hebben nog een [...]

21november 2005

Auckland

By |21 november 2005|Categorieën: 2005 Nieuw-Zeeland|0 Reacties

We slapen heerlijk lang uit en vertrekken vervolgens naar Auckland. Het wordt steeds drukker naarmate we dichter bij komen. Rond Auckland is het een wirwar van snelwegen. We duiken in het diepe en rijden naar het centrum. Dat valt erg mee, behalve dan parkeren. Niet dat er te weinig plaats is maar alle plaatsen zijn overdekt en daar past ons busje niet in. Uiteindelijk vinden we een plaatsje langs de haven. De stad is, net als de rest van Nieuw-Zeeland, redelijk shabby. Het is niet echt armoedig maar een beetje armzalig is het wel. Queenstreet is de hoofdstraat en is wel een leuke winkelstraat maar ook zonder al te veel stijl en sfeer. We lopen langs de Skytower, de hoogste toren van Nieuw-Zeeland van 328 meter. Er wordt net iemand van af gebungee jumped en dat ziet er niet aanlokkelijk uit. Vlakbij de toren staat de Les Mills, de sportschool waar Tanja de lescyclus van gebruikt. Doordat we naar Australië gaan wil ze er een les volgen en die spreekt ze vast af. De ontvangst en de school zelf zijn een klein beetje een teleurstelling. De door het Les Mills programma gepreekte zaken worden op de school zelf niet echt in praktijk gebracht. In de winkel gaat ze zich te buiten en koopt flink wat sportkleding. We wandelen terug naar Queenstreet, doen een bakkie bij Starbucks, winkelen onze weg terug naar de camper en vertrekken naar het noorden via de imposante Auckland Harbour Bridge. Na een half uurtje rijden, waarbij [...]

20november 2005

Rotte eieren

By |20 november 2005|Categorieën: 2005 Nieuw-Zeeland|0 Reacties

Het is een grijze dag en dus gaan we weer wat kilometers maken. We rijden een tijd lang langs Lake Tahoe, maar door het grijze weer maakt het niet aantrekkelijk. Tahoe zelf draagt daar nog wat extra's aan bij doordat het enorm toeristisch is. Onderweg zien we regelmatig stoomwolken van de geothermische verschijnselen. We rijden langs een grote energiecentrale die op aardwarmte draait. Het weer wordt wel steeds beter en als we Roturua binnen rijden is het heerlijk zonnig. Roturua is een beetje een kermis. Alles draait om de grote concentratie geothermische verschijnselen die hier voorkomen. De commercie heeft overigens wel overal zijn vinger achter gekregen. e besluiten om naar het Whaka park te gaan omdat daar de meeste verschijnselen te zien zijn. Het is er gelukkig erg rustig, maar 3 of 4 bussen met Japanners en\of Chinezen. We wandelen langs een serie vreemde zaken zoals stomende schoorstenen met knalgele zwavelwanden, kokende modderpoelen, geysers en dampende putten. De grote geyser spuit niet volgens een vast patroon maar als hij aan het spuiten gaat houdt hij dat vaak uren lang vol. Als we het park binnenlopen begint hij net te sputteren en barst uit als we in de buurt komen (of er een verband is weten we niet). Het is leuk om te zien, je kunt er niet voorbij rijden zonder het gezien te hebben, maar het is een beetje een kermis. We vinden ergens een camping net buiten Roturua. Ze hebben er thermische baden en daar gaan we natuurlijk gebruik [...]

19november 2005

The crossing

By |19 november 2005|Categorieën: 2005 Nieuw-Zeeland|0 Reacties

Om 8 uur worden we opgepikt door bus. Het is erg mistig. Soms rijden we een mistveld in waar het zicht minder dan 50 meter is. Hopelijk trekt dit nog op. De buschauffeur draait zijn verhaal mechanisch af, smijt met kubieke meters, graden Celsius en jaartallen en verdooft zo zijn hele publiek. We worden afgezet bij Mangatepopo. Het begin van de wandeling is erg druk, hoewel het volgens de chauffeur erg rustig is. Zijn we blij dat we niet op een drukke dag de wandeling maken. Het begin is vriendelijk vlak, maar de steile wanden van de vallei komen steeds dichterbij. we maken een kleine zijsprong richting de Sodasprings, een warme bron. We maken gebruik van de laatste mogelijk om naar de W.C. te gaan en beginnen aan de klim. Het gestolde lava is zwart, weerbarstig en scherp. Om ons heen piepende en hijgende mensen die de steile wanden met nog meer rustpauzes dan wij nemen. De zon is intussen doorgebroken en de lucht is bijna strak blauw. We halen een omaatje in van zeker 75 die om de tien stappen moet rusten maar toch stoer doorgaat. Eenmaal boven op de richel is het uitzicht prachtig. Rechts ligt de Mount Ngauruha, rond de top komen dampen uit de krater, alsof hij elk moment uit kan barsten. Dat is overigens niet zo, want de omgeving wordt streng gemonitord en in alarmfases weergegeven en we zitten op een schaal van 1 tot 5 in fase 1b. Achter ons zien we boven het wolkendek [...]

18november 2005

Mount Doom

By |18 november 2005|Categorieën: 2005 Nieuw-Zeeland|0 Reacties

We worden vroeg wakker onder een strak blauwe lucht. Het begin van het Noordeiland weer is in ieder geval beter dan we gewend zijn. We besluiten gelijk te vertrekken om nog wat van het weer te kunnen genieten. Het is is erg rustig op de weg dus we kunnen redelijk doorrijden maar dat maakt niet dat het opschiet. Ik kan er nog steeds niet helemaal de vinger op leggen maar een kilometer in Nieuw-Zeeland is volgens mij langer dan in Nederland. Rond half 11 zien we de contouren van Mount Ruapehu, de hoogste berg van het Noordeiland. Het is een echte vulkaan: in een verder vrijwel vlak landschap rijst de berg op, in een echte kegelvorm, de toppen besneeuwd. De berg is dan ook een belangrijk skigebied. We rijden om de vulkaan heen en erachter vandaan komen nog twee vulkanen te voorschijn waarvan er een, Mount Ngauruhoe, het archetype van een vulkaan is. Hij is gebruikt in de Lord of the Rings als Mount Doom (de grote vulkaan waar de ring in geworpen moet worden). Er achter ligt de minder markante en lagere Mount Tongariro. Het gebied rond de vulkanen is een nationaal park en wordt vrijgehouden van brem. Daardoor krijgt het rode Tussock gras weer een kans. Het geeft het landschap iets spookachtig. We scoren een camping in Whakapapa village, verdiepen ons in de wandelingen en gaan vervolgens een wandeling van een paar uur maken naar de Silicon Rapids. Het landschap en met name de bodem, is van een bijzondere [...]

Reisverslag Egypte 10-17 september 2004
Reisverslag Maldiven 10-29 november 2008
Door |2019-01-25T10:55:15+01:0002 november 2005|Oude reisverslagen overzicht|0 Reacties

Geef een reactie