Marieke Veldman

Home/MariekeV

Over MariekeV

Deze auteur heeft nog geen informatie verstrekt.
So far MariekeV has created 31 blog entries.
29 november 2018

Show me the way to the next whiskybar

Door |2018-12-16T15:25:40+01:0029 november 2018|2018 Nieuw-Zeeland|0 Reacties

En dan moet het er toch echt van komen: we moeten richting Christchurch, wat betekent dat de reis echt ten einde gaat komen. We hebben een perfecte reisdag uitgezocht, want de Kiwi Drizzle is weer lekker bezig. We nemen de Great Alpine Highway om van de west- naar de oostkust te komen. Terwijl we nog aan de westkust rijden zien we de besneeuwde toppen van Mount Cook en ander hooggebergte nog in de verte liggen. De route zelf is door minder hoge Alpen en daardoor toch ook wat minder interessant. Eenmaal op de camping in de buurt van Christchurch beginnen we gauw met het ritueel van opruimen, inpakken en kuisen. Dat valt niet mee als de regen verhindert om spullen buiten te leggen, dus dan maar om de beurt. Voor in de avond hebben we de jacuzzi geboekt en zo gaan we ontspannen onze laatste nacht van ons little house [...]

26 november 2018

Subtropicana

Door |2018-12-16T17:39:59+01:0026 november 2018|2018 Nieuw-Zeeland|0 Reacties

Na de nacht heen en weer gewiegd te zijn door de stevige wind, rijden we door naar Hokitika. Ik vind de naam zo mooi, dat ik er even wil stoppen. Zoals zoveel plaatsen is het niet heel indrukwekkend allemaal, maar we kunnen er goede pie eten (grilled vege en chicken satay, wat eigenlijk meer chicken coconut is, maar wel lekker) bij de stone oven bakery én ze hebben een redelijk grote supermarkt. We slaan de boodschappen in voor de laatste paar dagen. Via Greymouth (ook alweer zo’n nonpitoreske wereldstad) komen we aan in Punakaiki, ook alweer zo’n mooie naam. Het plaatsje is omgeven door subtropisch regenwoud. De nikau palmen groeien hier uitbundig naast de bekende boomvarens, de boomfuchsia, flax en andere inheemse soorten. We springen weer een gat in de lucht, want wederom is het weer beter dan verwacht. Een subtropische 21 graden met een halfbewolkte lucht maakt dat we [...]

24 november 2018

Wiggle wiggle

Door |2018-12-17T10:22:56+01:0024 november 2018|2018 Nieuw-Zeeland|0 Reacties

In de morgen is het bewolkt, maar de temperatuur is zo heerlijk dat we fijn buiten ontbijten. Het uitzicht vanaf onze plek is fenomenaal met vergezichten over het meer, de besneeuwde bergen en bossen. Achter ons klimmen de konijntjes de heuvel op. We rijden naar het plaatsje Haast, waarna we na de lunch in het schijnbaar beste restaurant toch tegen elkaar moeten bekennen dat dit niet the place to be is. Helaas is het onderweg begonnen met regenen en dat maakt het lastiger om plannen te maken. Een 30 kilometer verderop is een plek op het strand waar nog de laatste mogelijkheid zou kunnen zijn om fjordland kuifpinguïns te zien, die heb ik tot nu toe nog gemist. Het gaat harder regenen en we besluiten om eerst even te chillen bij een rest area verderop. We doen een dutje, rummikubben wat en warempel, het wordt droog! Als een dolle rijden [...]

21 november 2018

Eén van de vele achtste wereldwonderen

Door |2018-12-17T10:44:45+01:0021 november 2018|2018 Nieuw-Zeeland|0 Reacties

In de voortuin van de camping worden we in de ochtend wakker met een stralende zon. Top, die is binnen! Rustig aan vertrekken we richting Milford Sound, een 172 km lange trip met onderweg veel bezienswaardigheden. De eerste 60 km zoeven snel voorbij door het alom bekende weiland-met-schapen-landschap dat Nieuw-Zeeland zo kenmerkt. Daarna zien we de sneeuwtoppen verschijnen en ontplooien zich uitzichten die niet te beschrijven zijn, toch probeer ik het. Rijdend langs een meer aan de linkerkant zien we een ruig berglandschap aan de rechterkant met besneeuwde toppen. Een slingerweg leidt ons door soms een smaller en dan weer een breder deel van het dal. Elke bocht toont weer verbluffende nieuwe doorkijkjes naar nieuwe bergen. Het fjordgevoel krijgen we nu al. Eén van de stops is Mirror Lakes, een klein meertje waarbij je bij goed windstil weer de bergen weerkaatst ziet in het water. Een verrekte eend zwemt een [...]

19 november 2018

Blown away

Door |2018-12-17T10:53:22+01:0019 november 2018|2018 Nieuw-Zeeland|1 Reactie

Een koude nacht met 2 tweepersoonsdekbedden is een eitje. Alleen uit dat warme holletje kruipen is ’s ochtends nog wel een uitdaging, die we weten te overwinnen. Het weerbericht voor de komende dagen is ronduit belabberd, dus plannen we vandaag geen activiteiten die een langdurig buitenzijn vereisen. We gaan via de Catlins naar Invercargill, wat een schilderachtige rit zou moeten zijn met her en der wat bezienswaardigheden. We rijden eerst een stuk naar het beginpunt en al gauw komt de eerste stop in beeld: Nugget Point. De smalle klif in zee huist een vuurtoren en metersdiep beneden zien we de zeehonden lekker liggen in het zonnetje. Het waait wel erg hard en net voordat we de vuurtoren bereiken is ook de zon weg. Op de uitkijkplatformen worden we bijna weggewaaid de zee in, maar wat een spectaculair uitzicht hebben we op de woeste golven die metershoog op de rotsen knallen. [...]

16 november 2018

Lucky bastards

Door |2018-12-17T11:36:11+01:0016 november 2018|2018 Nieuw-Zeeland|2 Reacties

Ik ben zó slecht in vroeg opstaan. Maar ik weet het van mezelf en zodra de wekker gaat spring ik spreekwoordelijk uit ons hefbed en zet gauw een kopje thee. Het is al licht en het lijkt alweer een stralende dag te worden. We vervoegen ons voor de tweede keer bij de incheckbalie van Whale Watch en we zien meteen dat we in ieder geval gaan varen. Het gevoel proefkonijn te zijn komt wel in me op. Er moeten namelijk mensen zich opofferen om te checken of de walvissen binnen of buiten het gebied zijn en dat zijn de eerste drie vroege boten. Aan boord zitten we naast twee ‘Ha ook Nederlanders!’ die gisteren ook proefkonijn waren en niks hadden gezien. Het schijnt dat dit al anderhalve week het geval is. Het zet bij mij in ieder geval de verwachtingen op een lager pitje. Het vaartempo wordt rustig opgevoerd en [...]

14 november 2018

Van noord naar zuid

Door |2018-12-17T11:42:09+01:0014 november 2018|2018 Nieuw-Zeeland|3 Reacties

Op de vol geprakte kampeerplaats is het goed toeven geweest. Eigenlijk weinig geluiden van de highway of de flyway. Toch slapen we beiden onrustig om wat voor reden dan ook. We proberen zoveel mogelijk waarde uit onze free WiFi vouchers te halen en vallen onze naasten nog even lastig voordat we gaan varen. De tocht naar de ferry is makkelijk en kort, zodat we nog snel even kunnen ontbijten terwijl we in de opstelrij staan. De zon schijnt uitbundig en er zijn nu werkelijk maar twee pufjes wolk te zien. Dat belooft een mooie overtocht te worden! Ook de ferry wordt volgeprakt en we gaan eerst gauw koffie en thee halen. De vaarweg vanuit Lambton Harbour gaat slingerend naar de Cook Strait. De toeristen hebben zich in rijen van drie opgesteld op het observatiedek om een mooi plaatje van Wellington te kunnen schieten, het uitzicht belemmerend van de mensen die [...]

12 november 2018

Lente in Mordor

Door |2018-12-17T11:44:49+01:0012 november 2018|2018 Nieuw-Zeeland|1 Reactie

Ik word wakker met een zwaar gevoel in mijn hand, een soort van trekkend gevoel aan de ring om mijn middelvinger. De ring wil terug naar zijn meester. En nu wil het toeval dat we met ons little house on wheels op een camping staan met uitzicht op Mount Doom, dat komt dus mooi uit. Een dergelijk gewichtige opdracht hoeft een leuke wandeling er naartoe niet in de weg te staan, dus we pakken de route via de Lower Taranaki Falls. Een mooi slingerend paadje waar we niet vanaf gaan, durfals dat we zijn. We wandelen door het bos langs een beekje in een sprookjesachtig bos met weelderige varens. De waterval is mooi en hoog, aan de bovenkant zien we andere wanderers dicht bij de rand komen om foto’s te maken. We lopen door richting de vulkanen, die helaas ernstig in de witte watten lijken te hangen. Nou ja, het [...]

9 november 2018

Circus

Door |2018-12-17T11:56:05+01:0009 november 2018|2018 Nieuw-Zeeland|0 Reacties

Ik word al vroeg wakker van één of ander raar geluid. En zoals je soms echt heel vreemd kunt denken in je halfslaap ben ik zo een uur aan het beluisteren en bedenken of het een vogel is, of dat het speelgoed is van het kindje in de tent naast ons. Ik kom er niet achter en houd het op een vogel. De eerste attractie van vandaag is Cathedral Cove. Het is een prachtig verscholen baai waar je toegang tot krijgt door een grote natuurlijke tunnel in de rotsen. Het water is turkoois blauw, het strand wit en natuurlijk zijn we niet de enigen. De prachtige plaatjes kunnen geschoten worden, maar daarvoor moet je je handig manoeuvreren tussen de andere fotografen door. Wel grappig dat op de beelden lijkt alsof je de enige bent. We kijken hoe de kajakkers het water worden ingeduwd en maken de mooie terugwandeling. De volgende [...]

6 november 2018

Hoge bomen

Door |2018-12-17T12:03:42+01:0006 november 2018|2018 Nieuw-Zeeland|0 Reacties

Zoek 't snuitje... De jetlag is nog niet helemaal verdwenen, blijkt wel uit het tijdstip waarop we de volgende ochtend wakker worden. De nacht was ietwat onrustig, want de matras van ons opklapbed heeft niet helemaal dezelfde dikte als thuis.  Maar toch slapen we lekker uit en zitten vervolgens heerlijk in het zonnetje te ontbijten. Het plan is om naar het Kauri park te gaan om die grote bomen nader te inspecteren. De koers in de Tomtom wordt gezet richting het bezoekerscentrum en off-we-go. Even later zien we dat het verwachte aantal kilometers te rijden wat afwijkt van hoe lang de navigatie daar over denkt. Hé verdikkeme, nu alweer ruzie met die Tomtom, dat hebben we vaker meegemaakt. Dus wordt Google Maps ook erbij gehaald, daar hebben we betere ervaringen mee. Maar ook die haalt hetzelfde trucje uit. We stoppen abrupt de campervan en bedenken dan dat die [...]

4 november 2018

En hoe verder zij gingen, des te langer was de terugweg…

Door |2018-12-17T12:08:38+01:0004 november 2018|2018 Nieuw-Zeeland|4 Reacties

Al weken stopte ik het heel ver weg, maar op een gegeven moment kon ik het echt niet meer ontkennen: er moet gereisd worden en wel ver. De wekker gaat vroeg, maar voor mijn doen weet ik me verrassend snel in de kleren te hijsen en de laatste spullen te pakken. Onze chauffeur in de persoon van de allerliefste Suus komt met een vrolijke ‘goedemorgen’ binnen. Hup, tassen in de auto en gaan met die banaan. We spoelen vooruit naar het inchecken en worden verrast door het feit dat we lijdend voorwerp zijn van de oefening ‘manueel inchecken’. De module geduld wordt weer ernstig op de proef gesteld, alhoewel we goed op tijd waren, de rij achter ons groeit en groeit en groeit. Zoals altijd wordt geduld echt wel beloond en we mogen door naar de security scan. Ik was al begonnen met alle gevaarlijke dingen uit mijn tas te [...]

4 augustus 2017

Van uithoek naar Windhoek

Door |2018-09-10T19:16:06+01:0004 augustus 2017|2017 Zuidelijk Afrika|1 Reactie

Wakker worden in de tent bovenop ons bakkie is altijd weer verrassend. Het doek is dik en houdt zonlicht prima tegen. Ik moet echt op mijn telefoon kijken en als ik de rits open doe, zie ik dat de zon alweer voluit schijnt. Soms word je vroeg wakker door vertrekkende buren, een andere keer is de camping half leeg en kunnen we ‘uitslapen’. Tot 6.30 uur wel te verstaan, met nog een doezelhalf uurtje erbij. Onze bedtijd is zowat elke avond Afrikaans op tijd, meestal gaat het licht uit ergens tussen 21 en 22 uur. Ik kom dus ruim aan mijn verplichte nachtrust toe. De afgelopen nacht is zo ontzettend stil geweest. In de woestijn is het echt leeg: geen vogels, geen bavianen, geen nijlpaarden. onze luxe kampeerplaats met privé sanitair en keukentje heeft uitzicht op de dorre vlakte met rondom ons mooie bergpartijen. Maar aan alles komt een eind [...]

1 augustus 2017

Gemekker en gejammer

Door |2018-09-12T13:06:34+01:0001 augustus 2017|2017 Zuidelijk Afrika|0 Reacties

De routeplanner leidt ons vandaag via Skeleton Coast National Park naar Swakopmund. Dit is wel tegen de geadviseerde route van het reisbureau in, maar het personeel van de lodge weet ons te overtuigen dat dit een veel betere route is (sneller en betere weg). De gesteldheid van de weg helpt behoorlijk mee, eerst moeten we nog hartelijk lachen om het bord met ‘’maximum snelheid 100 km’, niet veel later blijkt dat we dat makkelijk halen. Ongelooflijk hoe het landschap ineens kan veranderen van begroeiing, ondergrond en de daarmee gepaard gaande kleuren. Bosjes en gras en lege vlakten wisselen elkaar af. De beesten laten zich wel minder zien, maar toch is de giraf nog af en toe zichtbaar en natuurlijk de gemsbok en de springbok. De toegangsgate bij het park is behoorlijk stil en een alleraardigste ranger verstrekt ons zonder kosten een vergunning om het park binnen te komen. Een donatie [...]

31 juli 2017

Komt een brood bij de bakker…

Door |2018-09-10T19:26:57+01:0031 juli 2017|2017 Zuidelijk Afrika|1 Reactie

Vandaag gaan we rustig aan doen, hebben we besloten. De 5000 km grens hebben we inmiddels overschreden en dat zijn best wel veel kilometers voor 3,5 week reizen. We slapen uit tot 7.00 uur en genieten van een heerlijk zonnetje bij het ontbijt. Na gistermiddag laat ook deze ochtend Jimbo de huisolifant zijn achterste zien vanaf onze camp site. Tot een uur of 14.00 hangen we rond bij het zwembad, totdat we verdreven worden door de Nederlandse kids-invasie. Tijd voor wat actie! Ja, we gaan weer een game drive doen. Hier aan de randen van de woestijn verwachten we eigenlijk niet zoveel wild meer, het landschap daarentegen is beeldschoon. We rijden eerst 20 minuten op een vreselijke hobbelweg, waarvan we hopen dat die straks wel beter wordt. Niet dus. Het lijkt wel een centrifuge gecombineerd met een hooischudder. De zonsondergang is snel en wordt uitstekend begeleid door een biertje of [...]

25 juli 2017

Droomland

Door |2018-08-24T06:21:21+01:0025 juli 2017|2017 Zuidelijk Afrika|0 Reacties

Ook vandaag weer bijtijds op. We vertrekken naar Namibië! Voor ons alle vier een magische bestemming: we dromen van eindeloze zandduinen, leegte en wildlife zoals je dat nergens anders kan zien. Maar eerst nog even een hobbel overwinnen: al een paar dagen hadden we het vermoeden dat de koelbox niet optimaal functioneerde. Na inspectie denkt Willem dat het aan de auxillary accu ligt. We hebben toestemming van het verhuurbedrijf om te vervangen. De techneut van de lodge biedt aan om mee te gaan om een nieuwe te regelen. Handig, denken wij! De accu is voorradig, maar het is wel weer bijzonder om hem buiten te kunnen krijgen. De verkoper handelt eerst de betaling af, dan volgt er een bon die aan een andere dame moet worden laten getoond en na fiat gaat de bon naar een loket om de betaling te controleren, vervolgens wordt de bon en de testdatum met [...]

22 juli 2017

Hotel onder het dak van de wereld

Door |2018-09-12T17:40:43+01:0022 juli 2017|2017 Zuidelijk Afrika|4 Reacties

Vandaag gaan we weer een poging wagen om een leuk uitje te beleven. Na een avond met een geweldig kampvuurtje kunnen we uitslapen en hebben we de ochtend om te onthaasten. We maken van de gelegenheid gebruik om zelfstandig in de rimboe naar de vijver naast de lodge te wandelen. Meteen worden we betrapt door de strenge bedrijfsleidster, we lopen op slippers in plaats van dichte schoenen. Er liggen namelijk overal doornen die zo dwars door je zool heengaan. Maar inmiddels bekend, wij zijn eigenwijs. Aldaar staat een reus van een Baobab boom, het is echt niet normaal hoe hoog en dik deze kunnen worden (dit exemplaar doorsnee van 6 meter ofzo). We doden de rest van de tijd met wachten op onze lunch, voor 4 burgers moet je zeker een uur en een kwartier uittrekken. Maar ze smaken dan ook uitstekend en zelfs de veggie burger is huisgemaakt! En [...]

17 juli 2017

The longest drive

Door |2018-08-24T06:16:33+01:0017 juli 2017|2017 Zuidelijk Afrika|1 Reactie

Vandaag de dag met de meeste reiskilometers: 560 km te overbruggen. Ik zou hier graag mooie verhalen over willen vertellen, maar dan moet ik gaan liegen. Er is niets anders te zien dan bosjes en gras, zelfs hutten die menselijke aanwezigheid verraden spotten we nauwelijks. Wel is het af en toe vol in de remmen voor kuddes koeien, geiten en/of ezels. Grappig dat de verkeersborden wel waarschuwen voor overstekende olifanten, maar niet voor huis-, tuin- en keukenvee. Tegenliggers zijn er haast niet en we voelen ons alleen op de wereld als we door een stuk van de Kalahari rijden. Maar dat zul je altijd zien: even stoppen voor een plaspauze en er wordt uitbundig gezwaaid en getoeterd. Ach, niemand kent ons hier. Onze camping van de dag heeft een heerlijk restaurant, wifi en een zwembad. Alwaar ik nu de memoires van de dag voor jullie aan het schrijven ben. Morgen [...]

16 juli 2017

De leegte in

Door |2018-09-12T17:47:11+01:0016 juli 2017|2017 Zuidelijk Afrika|3 Reacties

Stuk voor stuk hebben we vannacht nauwelijks een oog dicht gehad na 00.00 uur. We zijn blij als de zon weer opkomt en we gaan ontbijten en zo snel mogelijk weg. De leegte in. Onze kaart van Namibië en Botswana miste al een deel van Botswana. Ik kom erachter dat dat het deel is van de eindeloze ledigheid (behalve dan bosjes en gras). Het voorland van de Kalahari. De wegen zijn beter dan het Zuid-Afrikaanse stuk aan de andere kant van de grens met de potholes. Dit keer een relatief korte reisdag. Rond het middaguur arriveren we bij het Khama Rhino Sanctuary. We mogen zelf rondrijden in het reservaat, waar ze tot doel hebben om gewonde neushoorns en andere ‘possible dangerous animals’ weer te rehabiliteren. Allemaal op een relatief klein stukje grond, dus het zou makkelijker moeten zijn om wild life te scoren. Na een korte break trekken we rond [...]

13 juli 2017

It’s gonna take a life to warm me up again

Door |2018-09-12T17:57:24+01:0013 juli 2017|2017 Zuidelijk Afrika|0 Reacties

Midden in de nacht word ik wakker. Sjips, ik moet plassen. Ik ben al zolang we de reis geboekt hebben geobsedeerd of en hoe ik ’s nachts dit soort dingen moet doen. Kan ik uit de tent? Hoe gevaarlijk is dat? Gelukkig wordt Willem naast me een beetje wakker en ik smeek hem om me te begeleiden. We waren namelijk de dag ervoor bang gemaakt voor de bavianenplaag op de camping en geloof me, dat zijn spannende beesten in het donker. Maar weer volkomen overdreven, geen beest te bekennen. Lucht wel op trouwens. Om half vijf schieten we overeind om ons te begeven naar de early morning drive. Snel wat van die harde koekjes naar binnen werken, thee of koffie zit er ff niet in. We schamen ons dood als we toch weer van alles uit de auto moeten halen. We hebben namelijk de beschikking over afstandsbediening, maar bij “aan” [...]

10 juli 2017

To chill or not to chill

Door |2018-09-12T18:05:51+01:0010 juli 2017|2017 Zuidelijk Afrika|6 Reacties

Zo hee, dat was een goede nacht! Verschrikt word ik wakker, het is inmiddels al half acht. Ben ik toch nog helemaal weggedoezeld nadat Willem me vannacht de stuipen op het lijf heeft gejaagd door na mij naar het toilet te gaan zonder dat ik het wist… Na een goed ontbijtje door Rob gaan we op pad naar de Panoramaroute. Eerste stop: Macmac Falls. Geen McDonalds met Big Mac maar een klein stukje rots met manshoog hek en een aardige vallende plens water. Leuk. Op naar de volgende stop. God’s Window: klinkt veelbelovend. Mooie vergezichten met een klein stukje nevelwoud. Een mooi groenblauw gekleurde kolibrie steelt de show. Next. We reizen verder naar een aanbevolen restaurantje met local food. Het ziet er prachtig uit: een mooie rivier met grote rotsen en keien. Op het menu vandaag staat Kudu wors met pap en daarnaast kiezen we springbok kebab uit. Superlekker! We [...]

18 maart 2016

Op fietse

Door |2018-09-12T18:23:07+01:0018 maart 2016|2016 Antarctica & Zuid-Amerika|0 Reacties

De dag begint grijs: met de verjaardag van Cyriel, wat een heerlijke plek om jarig te zijn. Het weer werkt daarbij ook mee, want we hebben regen en een beetje onweer. O nee, de fietstocht lijkt in het water te vallen! Dat valt gelukkig mee: al gauw krijgen we bericht dat deze moeiteloos door kan schuiven naar de middag. Fijn. Maar wat gaan we in de tussentijd doen? We besluiten om een bijzondere boekwinkel te bezoeken en wat is er dan spannender dan met de metro daar naar toe te reizen. Ik krijg altijd een werelds gevoel als ik in de metro in het buitenland zit. Vaak zijn de stationnetjes kunstwerken: in oude en soms ook vervallen stijl, maar soms ook opgeknapt en versierd in de felste kleuren. De warmte van de zinderende zomer gonst na ondergronds. In de metro geen airco maar stadsverwarming (open raampjes). Dat hoort erbij! Met [...]

11 maart 2016

Over wodka en walvissen

Door |2018-09-13T08:38:56+01:0011 maart 2016|2016 Antarctica & Zuid-Amerika|5 Reacties

De dag begint met de wake up call en een pak sneeuw. Nu hebben we echt te maken met poolweer. De temperatuur is ca. 1⁰C, maar door de wind voelt dat zeker kouder aan. We hijsen ons weer in de gebruikelijke spekkoeklagen: ondergoed, thermo-ondergoed, fleece, dikke jas, winddichte broek en afhankelijk van de configuratie nog een waterdichte broek, om vervolgens af te toppen met een muts en handschoenen. Daaroverheen moet dan nog een life jacket, voor het geval je overboord mocht vallen van de zodiac. Het eerste bezoek van de dag is aan het Vernadsky station van Ukraine. Oorspronkelijk van de Britten, nu voor het luttele bedrag van £1,- verkocht. Er wordt onderzoek gedaan naar magnetisme, het gat in de ozonlaag en wat de biologen daar nu deden kon niemand ons vertellen… Het is moeilijk voor te stellen dat mensen hier 11 maanden aaneen verblijven. Wat iedereen zich heel goed [...]

5 maart 2016

Weergaloos!

Door |2018-09-13T08:45:46+01:0005 maart 2016|2016 Antarctica & Zuid-Amerika|5 Reacties

Één van de meest geliefde onderwerpen van vakantiegangers hebben we nog niet behandeld, deze is speciaal voor mijn moeder: het weer! Het weer is waarachtig weergaloos. Ergens heeft een expeditielid enorm veel credits bij de weergoden verkregen: waar we in El Chalten nog 1 dag werden weggeblazen door de wind op tochtige hoeken, hebben we daarna: 1. Temperaturen gehad die boven het normaal liggen (20⁰C +) 2. Windstille dagen met in de avonduren soms een ietwat licht aantrekkend briesje 3. Maximaal twee regendruppels overdag met ’s nachts soms wat neerslag, maar dat is slechts een gerucht en niet gebaseerd op feitelijke waarneming 4. Heel veel zon en weinig bewolking. Kortom: ook wij kunnen elke dag tegen elkaar verzuchten dat we blij zijn dat we niet in het koude/natte Nederland zitten. Zo ook vandaag, op een iets meer bewolkte dag dan we gewend zijn, maar met een temperatuur waarbij de jassen [...]

24 februari 2016

Jetzt kommen die lama’s!

Door |2018-09-13T09:02:33+01:0024 februari 2016|2016 Antarctica & Zuid-Amerika|2 Reacties

Tijdens de vlucht wordt veelvuldig uit het raam gekeken en gefotografeerd, want we zien het landschap al snel veranderen in een uitgestrekt wonderschoon landschap waar geen einde aan lijkt te komen. De landing lijkt ruw te worden gezien het harde werken van de piloot om de kist recht te houden, maar het is een zachte touch down. We zijn er nu echt! De bagage komt heel snel, dat lukt altijd makkelijk op een kleiner vliegveld. De autoverhuurder heeft echter zijn rolluik ernstig dicht zitten en er zit niets anders op dan te wachten tot 14 uur. Maar dan heb je ook wat! Als eerste worden we verrast met een Ford Ecosport en vervolgens komt Willem aanrijden, tegen het verkeer in, in een Dacia oh nee Renault Duster. Lekker ruime auto’s en dat moet ook wel met 1,8 bagagestuk per fellow. Eenmaal op weg komen we er redelijk snel achter dat [...]

20 november 2014

Chill out and relax man!

Door |2018-09-13T15:39:29+01:0020 november 2014|2014 Australië|1 Reactie

Het hotel 1888 is werkelijk een plaatje. Oorspronkelijk een wolopslagpakhuis, veel van de oorspronkelijke details bewaard gebleven, aangevuld met wat trendy opvulling. We worden heerlijk relaxed wakker en na een doucheje en een kopje thee/koffie gaan we op pad. Sydney bestaat eigenlijk uit een stuk of acht (oorspronkelijk 13) eilanden en de leukste manier om te verkennen is via de ferry. We lopen naar Daling Harbour en achter het Maritieme Museum ligt een opstappunt. Heerlijk om met de zon op je toet en de wind in je haar ineens de Harbour Bridge ziet opkomen. En hé: daar rechts hebben we het Opera House! Dat ken ik van tv! Bij het centrale ferrypunt gaan we eerst even zitten met een broodje om de inwoners naar hun werk te zien gaan. Iedereen haalt eerst even een lekker koffie en de dames verruilen hun sportieve schoenen voor de nette hakken. We worden gadegeslagen [...]

18 november 2014

Where the reef meets the ocean

Door |2018-09-13T15:41:01+01:0018 november 2014|2014 Australië|0 Reacties

Na een prima nacht slapen zijn we klaar om iets bijzonders te zien: zowel Daintree als het Great Barrier Reef zijn nationale parken en het komt niet vaak voor in de wereld dat het regenwoud zo dichtbij de oceaan komt. Dat levert leuke wandelingen op. We beginnen bij Cape Tribulation, een uitsteeksel die Kaap Ellende/Verzoeking wordt genoemd, omdat het vroeguh lastig varen was met het rif zo dichtbij. De weg ernaar toe speuren we de bermen af naar de kasuaris vogel, die hier vaste trekpaden bewandelen. Het is een grote zwarte vogel, maar schijnt wel goed gecamoufleerd te zijn. Komt alleen hier in dit regenwoud voor (900 stuks) en nog op Papua Nieuw Guinea, kans is dus niet zo groot. Maar houdt het wel spannend. Het eerste stuk van de wandeling gaat dus door regenwoud. We zien mooie waaierpalmen, die erg groot worden (ook de aanwezigheid van palmen in een [...]

5 november 2014

Hoogtevrees overwinnen

Door |2018-09-13T16:02:33+01:0005 november 2014|2014 Australië|0 Reacties

De volgende dag zou het volgens de net-zo-betrouwbaar-als-in-Nederland-weersvoorspelling een koude bewolkte dag worden. Maar niets is minder waar als we de gezellig gerafelde gordijntjes van onze camper wegschuiven: de zon schijnt! Na ons een tijdje weer vergaapt te hebben aan de rondlopende koala’s en de fleurige vogelshow besluit ik om de hoogtevrees van Willem eens te gaan challengen. We gaan naar de zogenaamde Otway Fly Treetop Adventure, waar we door de boomtoppen heen gaan vliegen aan een kabeltje (Zipline). De slingerende weg ernaar toe is enorm sprookjesachtig: een gematigd regenwoud, heel veel grote boomvarens (> 2 meter < 12 meter) en de zogenaamde Mountain Ash (Eucalyptussoort, > 2 meter < 30 meter), gehuld in een mooie nevel. Af en toe vraag ik aan Willem of hij het nog ziet zitten om mee te doen, steevast als antwoord krijg ik ‘eerst maar even kijken’. Mmm. Eenmaal aangekomen werkt de dame achter [...]

1 november 2014

Op zijn Japans: hit and run!

Door |2018-09-13T16:32:29+01:0001 november 2014|2014 Australië|0 Reacties

Aahhh we hadden ons een beetje vergist. We dachten dat we om ca. 15 uur met de boot terug zouden varen, bij nader inzien blijkt dat 11.15 te zijn. Dat wordt puzzelen met de tijd, want we moeten nog naar de hoofdattractie van het eiland: de Australische zeeleeuwen. Een beetje vroeg opstaan helpt. Voordeel is dat de rit meteen een gamedrive wordt en zo zien we een aantal mooie kangoeroes hoppen langs de weg. Ook dode exemplaren zijn te vinden langs de kant, bewaakt door grote roofvogels. Meestal vliegen deze wel op als we met de camper er aan komen, maar één keer blijft een grote adelaar zitten. Dat is mooi! Alleen:  het grote beest besluit op te vliegen nét voordat wij passeren. Bam, Willem trapt op de rem en op nog geen 40 cm afstand schiet de adelaar voor de voorruit langs. Dat was schrikken! Vanwege de tijdsnood weten [...]

27 oktober 2014

Bye bye fly

Door |2018-09-13T16:38:15+01:0027 oktober 2014|2014 Australië|0 Reacties

Eindelijk mogen we afscheid nemen van onze vliegenvriendjes: vandaag maken we de grote overtocht van het noorden naar het zuiden. Adelaide, here we come. Nadat we de bagage hebben gedropt (na een grondige discussie over het aantal kilo’s: uw tas is te zwaar meneer, nee we waren al gewaarschuwd dat we gezeik zouden krijgen maar het klopt toch echt we mogen meer meenemen, ik moet de supervisor erbij halen, ik weet niet hoe ik dit in de systemen moet zetten maar ga het oplossen sir, gelukt) genieten we van de zeldzame WiFi op het vliegveld en vliegen we daarna over de eindeloze outback. Ruig, rood, dor en nog steeds hier en daar een paar wegen en hé is dat een huisje in the middle of nowhere? Enorme zoutvlaktes lichten op als we bijna in het zuiden zijn. Zal wel ooit een zee zijn geweest. Een kleine boem, we zijn weer [...]

26 oktober 2014

River wild

Door |2018-09-14T06:44:06+01:0026 oktober 2014|2014 Australië|0 Reacties

Na een heerlijke nacht op de mooi groene camping moeten we lekker vroeg op (6.00 uur) voor een wildlife cruise op de Yellow River, die een klein stukje daarna de South Alligator River wordt. Je raadt het al: we gaan op zoek naar de grote platbekken (ook wel Salties genaamd) en ander wild life. Mijn favoriete excursie tijdens een vakantie. Nog voordat überhaupt iedereen is ingescheept ziet Willem de eerste croc al cruisen, gaaaaap. Als het zo makkelijk gaat… Maar het voordeel van een boot is natuurlijk dat je er veel dichter bij kan komen. Spectaculair zien we er 1 jagen op een vis, hij komt half boven water en splasht weer terug. Maar de vis heeft hij niet te pakken. Verder zijn er langs een rivier altijd veel vogels te vinden en blijkbaar hebben we veel geluk vandaag. We zien o.a. (voor de liefhebbers) de Purple Swamphen, de Comb [...]

22 oktober 2014

Marieke’s voorstel voor een titel: dag 2…

Door |2018-09-14T06:46:37+01:0022 oktober 2014|2014 Australië|1 Reactie

Na het zwemmen hopen we lekker even relaxed op de camping door te brengen. Willem een biertje, ik een wijntje, chippie erbij. Niks mis mee. Maar dan wordt het donker… en het licht moet aan… Direct worden we belaagd door een assorti aan insecten. Ook begint het overal te ritselen in het gras, kikkers hebben hun weg gevonden van de kreek naar onze voortuin. En we moeten nog beginnen met koken! De vliegen hebben hier de vreemde gewoonte om in je oor te gaan zitten, daar worden we redelijk paranoia van. Dus besluiten we snel te eten, snel te douchen. We nemen de zaklamp mee en gaan op weg naar de douches. Het waait intussen behoorlijk wat fijn bijdraagt aan de relaxte sfeer. Voor ons checken we elke centimeter gras uit om te voorkomen dat we op een kikker gaan staan (of ergere beesten) en als we bij het douche [...]